به گزارش خبرگزاری معمار؛ انستیتوت کابل اعلام کرده است که مسیر انتقال ۹۱ درصد از کمکهای بشردوستانه اختصاصیافته به افغانستان در دوره حاکمیت طالبان قابل ردیابی نیست. این نهاد قرار است روز پنجشنبه، ۳۰ میزان، در یک نشست خبری مجازی یافتههای پژوهش تازه خود را در این زمینه منتشر کند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، از مجموع هشت میلیارد دالر کمکهای بشردوستانه که از اسد ۱۴۰۰ تا سنبله ۱۴۰۵ برای افغانستان اختصاص یافته، تنها ۷۲۱.۹ میلیون دالر، معادل حدود ۹ درصد، دارای مسیر انتقال قابل ردیابی است.
انستیتوت کابل همچنین اعلام کرده است که میزان کمکهای بشردوستانه جهانی به افغانستان از سال ۱۴۰۰ تاکنون حدود ۸۰ درصد کاهش یافته است.
به گفته این نهاد، از مجموع ۳.۷۸ میلیارد دالر کمک وعدهشده برای افغانستان در سال جاری خورشیدی نیز تاکنون هیچ مبلغی به مردم این کشور نرسیده است.
قرار است در این نشست، علاوه بر ارائه یافتههای تحقیق، از پلتفرم «ردیابی کمکها به افغانستان» نیز رونمایی شود. نوید کاووسی، رئیس انستیتوت کابل، لیمه مرتضی، مؤسس و رئیس امور انکشافی اصیل، و محب اقبال، پژوهشگر همکار در انستیتوت اقتصاد و صلح استرالیا، از سخنرانان این برنامه خواهند بود.
بر اساس این پژوهش، بخش عمدهای از کمکهای بشردوستانه اختصاصیافته به افغانستان فاقد شفافیت لازم در روند انتقال است و موانع موجود، امکان ردیابی و نظارت بر نحوه توزیع این کمکها را با چالش روبهرو کرده است.
پیش از این نیز نهادهای ناظر نسبت به شفافیت کمکهای بینالمللی به افغانستان و احتمال انحراف آنها ابراز نگرانی کرده بودند. بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) نیز در گزارشی در اسد ۱۴۰۴ اعلام کرده بود که طالبان با استفاده از زور و اختیارات اداری بر روند توزیع کمکها تأثیر گذاشته، برخی جوامع اقلیت را از دریافت کمک محروم کرده و بر کارکنان نهادهای امدادرسان فشار وارد کردهاند.




