به گزارش خبرگزاری معمار؛ سالنامه اداره احصائیه طالبان از ثبت بیش از ۱۵۰ هزار کودک در مراکز اصلاح و تربیت اطفال خبر می‌دهد؛ مراکزی که به‌عنوان محل نگهداری کودکان متهم به ارتکاب جرم یا بازداشتگاه‌های قانونی اطفال شناخته می‌شوند.
بررسی داده‌های منتشرشده نشان می‌دهد که شمار کودکان ثبت‌شده در این مراکز پس از بازگشت طالبان به قدرت، در مقایسه با دوره حکومت پیشین، حدود ۱۵۸ برابر افزایش یافته است.
براساس این بررسی، شمار کودکان ثبت‌شده در مراکز اصلاح و تربیت از ۹۵۰ کودک در سال ۱۴۰۰، به ۱۵۰ هزار و ۲۵۲ کودک در سال ۱۴۰۴ رسیده است.
آمار سالنامه‌های اداره احصائیه از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که تعداد کودکان حاضر در مراکز اصلاح و تربیت روندی بی‌سابقه را تجربه کرده است.
در سال ۱۳۹۹، پیش از سقوط نظام جمهوری، وزارت عدلیه شمار کودکان ثبت‌شده در ۳۴ مرکز اصلاح و تربیت کشور را ۹۵۰ تن اعلام کرده بود. پس از تسلط طالبان در سال ۱۴۰۰، نظام ثبت آمار دچار اختلال شد و تنها ۶۹ کودک در کابل ثبت شدند و اطلاعات دقیقی از دیگر ولایت‌ها ارائه نشد.
اما با بازسازی تدریجی ساختارهای اداری طالبان، آمار ثبت‌شده کودکان در این مراکز به‌سرعت افزایش یافت؛ به‌گونه‌ای که در سال ۱۴۰۱ شمار کودکان به ۳۱ هزار تن رسید و در سال‌های بعد نیز با افزایش پی‌درپی، در سال ۱۴۰۴ به رقم ۱۵۰ هزار و ۲۵۲ کودک رسید.
در همین دوره، شمار مراکز اصلاح و تربیت نیز از ۳۴ مرکز در زمان جمهوریت به ۴۵ مرکز افزایش یافته است؛ افزایشی که تنها با اضافه‌شدن ۱۱ مرکز، نمی‌تواند به‌تنهایی دلیل رشد چندبرابری شمار کودکان در این مراکز باشد و پرسش‌هایی درباره شیوه ثبت پرونده‌ها، شرایط نگهداری، آموزش، وضعیت صحی و روند رسیدگی قضایی به پرونده‌های کودکان ایجاد کرده است.
سید مسعود حسینی، وکیل مدافع پیشین، می‌گوید که در دوره جمهوریت، بازداشت کودکان بیشتر در موارد جرایم آشکار جنایی انجام می‌شد و سیاست کلی بر اصلاح، حمایت اجتماعی و بازگرداندن کودک به خانواده استوار بود.
به گفته او، پس از تغییر نظام حقوقی و لغو برخی قوانین پیشین، ممکن است مواردی مانند فقر، تکدی‌گری و کار کودکان نیز در چارچوب تفسیرهای طالبان به‌عنوان تخلف یا جرم تلقی شود. او همچنین مدعی است که در برخی موارد، برخورد با کودکان در محاکم طالبان مشابه برخورد با افراد بزرگسال صورت می‌گیرد.
بررسی آمار ولایتی سالنامه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که حدود ۷۳ درصد کودکان ثبت‌شده در مراکز اصلاح و تربیت در پنج ولایت هرات، کابل، ننگرهار، پکتیا و دایکندی متمرکز هستند.
هرات با ثبت ۳۴ هزار و ۸۹۶ کودک در ۹ مرکز، بیشترین شمار را به خود اختصاص داده است. پس از آن کابل با ۲۹ هزار و ۵۷۰ کودک، ننگرهار با ۲۵ هزار و ۹۷ کودک، پکتیا با ۱۱ هزار و ۱۱ کودک و دایکندی با ۹ هزار و ۳۳۰ کودک قرار دارند.
مجموع کودکان ثبت‌شده در این پنج ولایت به ۱۰۹ هزار و ۹۰۴ تن می‌رسد که حدود ۷۳.۱ درصد از کل ۱۵۰ هزار و ۲۵۲ کودک ثبت‌شده در سراسر کشور را تشکیل می‌دهد.
افزایش گسترده شمار کودکان در مراکز اصلاح و تربیت در دوره طالبان، در کنار پرسش‌ها درباره معیارهای بازداشت، روندهای قضایی و شرایط نگهداری آنان، به یکی از موضوعات بحث‌برانگیز در زمینه وضعیت حقوق کودکان در افغانستان تبدیل شده است.
