با فرارسیدن فصل سرما، میلیونها شهروند افغانستان بار دیگر با یکی از دشوارترین آزمونهای معیشتی روبهرو شدهاند؛ بحرانی که در پیوند با فقر گسترده، بیکاری، بازگشت مهاجران و کاهش کمکهای بینالمللی، زندگی هزاران خانواده آسیبپذیر را با تهدید جدی مواجه کرده است. در چنین شرایطی، تأکید کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان بر ضرورت کمکرسانی فوری به خانوادههای نیازمند، بار دیگر ابعاد نگرانکننده بحران انسانی در افغانستان را آشکار میکند.
محرومیت هزاران خانواده از لباس گرم، وسایل گرمایشی و سرپناه مناسب، نشان میدهد که زمستان برای بخش بزرگی از مردم افغانستان صرفاً یک فصل سرد نیست، بلکه به بحرانی تهدیدکننده برای بقا تبدیل شده است. خانوادههایی که حتی توان تأمین نیازهای اولیه روزمره خود را ندارند، در برابر سرمای شدید و پیامدهای آن، بهویژه برای کودکان، سالمندان و بیماران، آسیبپذیری بیشتری دارند.
در این میان، بازگشت گسترده مهاجران از کشورهای همسایه، فشار مضاعفی بر منابع محدود معیشتی و ظرفیتهای حمایتی وارد کرده است. بسیاری از بازگشتکنندگان بدون سرپناه، شغل و امکانات اولیه به افغانستان بازمیگردند و در شرایطی که فرصتهای اقتصادی محدود و فقر رو به گسترش است، تأمین نیازهای آنان به یکی از چالشهای جدی انسانی تبدیل شده است.
هشدار سازمان بینالمللی مهاجرت درباره کمبود ۸.۸ میلیون دالر بودجه و به خطر افتادن دسترسی بیش از ۱۴۰ هزار تن به کمکهای زمستانی نیز نشان میدهد که بحران افغانستان تنها ناشی از شدت سرما نیست، بلکه کاهش منابع مالی و محدودشدن ظرفیت عملیات بشردوستانه، دامنه آسیبپذیری مردم را گسترش داده است.
واقعیت این است که تداوم بحران اقتصادی و انسانی در افغانستان، در کنار کاهش توجه و حمایت جامعه جهانی، میلیونها شهروند را در برابر خطرات جدی قرار داده است. در چنین وضعیتی، کمکهای زمستانی نباید به اقدامات مقطعی و محدود خلاصه شود؛ بلکه تأمین سرپناه، سوخت، لباس گرم و مواد غذایی برای خانوادههای نیازمند باید در اولویت فوری نهادهای بینالمللی و سازمانهای امدادرسان قرار گیرد.
در مجموع، زمستان پیشرو برای بسیاری از خانوادههای افغانستان آزمونی دشوار برای بقا خواهد بود. بیتوجهی به هشدارهای نهادهای بینالمللی و تأخیر در تأمین منابع مالی مورد نیاز، میتواند پیامدهای انسانی جبرانناپذیری به همراه داشته باشد. مردم افغانستان که سالها با جنگ، فقر و بحرانهای پیدرپی دستوپنجه نرم کردهاند، نباید در سرمای زمستان نیز قربانی کمبود کمکها و بیتوجهی جامعه جهانی شوند.




