مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری اسلامی ایران، در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل، با بالا بردن تصاویر کودکان شهید میناب و لامرد و اشاره به ترور «رهبر انقلاب اسلامی شهید آیت الله خامنهای»، صدای مظلومیت ملتهایی شد که سالهاست زیر بمباران تسلیحات امریکایی-اسرائیلی، در سکوت مجامع بینالمللی جان میدهند. او در سخنانی کوبنده، امریکا و رژیم صهیونیستی را نه فقط متهم، بلکه رسوا کرد؛ چراکه کودک کشی، نسل کشی و قلدری بینالمللی، واقعیتی است که این دو رژیم سالهاست در سکوت مجامع جهانی مرتکب میشوند. وی با تأکید بر دکترین دفاعی ایران، دست برتر نظامی، دیپلماسی و اخلاقی جمهوری اسلامی را در برابر زورگوییهای ترامپ به نمایش گذاشت.
در جهانی که حقوق بشر به کالای تبلیغاتی قدرتهای غربی تبدیل شده و سازمان ملل به میدان تئاتر سیاسی امریکا، سخنرانی مسعود پزشکیان در نیویورک، همچون تیرگی در چشم مدعیان دروغین صلح بود. او نه با زبان تهدید، بلکه با نمایش تصاویر کودکان شهید میناب و لامرد، و اشاره به ترور رهبر شهید انقلاب اسلامی آیت الله خامنه ای و دانشمندان هستهای، پرده از چهره واقعی امریکا و اسرائیل برداشت.
نگارنده مطلب پیش رو، که سالها شاهد ویرانی کشورش (افغانستان) به دست امریکا-ی جنایتکار بوده، این سخنرانی فراتر از یک نطق سیاسی، یک بیانیه اخلاقی و میدانی علیه نظام سلطه جهانی بود.
پزشکیان در ابتدای سخنانش، با بالا بردن تصویر «امام شهید آیت الله خامنهای» و تصاویر کودکان شهید مکتب میناب و لامرد، گفت: «امریکا و اسرائیل مکتب شجره طیبه در میناب و لامرد را با بمب خوشهای هدف قرار دادند و کودکان و مردم بیگناه را به شهادت رساندند.» او این اقدامات را «نشانه روشنی از تروریست بودن دولت امریکا و رژیم صهیونیستی» خواند. این بخش از سخنان، نه یک ادعا، بلکه سندی بود بر جنایاتی که سالهاست در سکوت رسانههای غربی پنهان میشود.
پزشکیان با صراحت گفت: «مدعیان جهانی حقوق بشر در حالی ملتهای مستقل را عامل ناآرامی میخوانند که خود آمران و عاملان اصلی ترور، جنایت و سلب امنیت در منطقه هستند.» این جمله، خلاصهای از دههها ریاکاری غرب است. امریکا و اسرائیل با تسلیحات امریکایی، کودکان میناب، لامرد و غزه را به خاک و خون کشیدند، اما همین قدرتها با وتوی قطعنامههای محکومیت، به جنایات خود ادامه میدهند. این همان صحنهای است که در کشورهای دیگر منطقه نیز تکرار شد؛ بمباران مکاتب، شفاخانهها و مراسم عروسی به دست همان سلاحهایی که امروز در غزه و میناب استفاده میشود.
پزشکیان در بخشی از سخنانش، اظهارات ترامپ را «مغایرت صریح با منشور ملل متحد» و «نشانهای بارز از خوی قلدری و منطق زور» خواند. او تأکید کرد: «اینگونه رفتارهای خصمانه نه تنها ملت ایران را به عقب نشینی وادار نمیسازد، بلکه موجب افزایش انسجام ملی و تقویت اقتدار داخلی میشود.» این پاسخ، نه از موضع ضعف، بلکه از موضع اقتدار بود. ترامپ که خود با دروغ های پوچ، ایران را به تروریسم متهم میکند، فراموش کرده که کشورش با حمایت از رژیم صهیونیستی، بزرگ ترین تروریست دولتی جهان است.
پزشکیان با اشاره به کشتار بی رحمانه در غزه، گفت: «کشتار بیش از 80 هزار انسان بیگناه و آوارگی صدها هزار تن، نمونه بارز نسل کشی است.»
او این جنایات را با «بهکارگیری تکنولوژیهای پیشرفته و نقض آشکار تمامی قوانین بینالمللی» محکوم کرد. این حمایت از فلسطین، حمایت از همه ملتهای مظلوم جهان است. ایران تنها کشوری است که در قلب سازمان ملل، پرچم فلسطین را برافراشته و از حق ذاتی ملت فلسطین دفاع میکند.
پزشکیان با تأکید بر اینکه «امریکا و اسرائیل مناطق مسکونی، مکاتب کودکان، پلها و زیرساختهای غیرنظامی را هدف قرار دادند و کودکان معصوم، رهبر انقلاب و دانشمندان هستهای ما را ترور کردند»، گفت: «ما در پاسخ فقط نظامیان متجاوزین را از پایگاههایی که به حمله شده بود هدف قرار دادیم.»
این سخن، تفاوت اخلاقی ایران با دشمنانش را نشان میدهد. ایران در پاسخ به ترور، به نظامیان پاسخ داد؛ اما امریکا و اسرائیل، کودکان را میکشند. این دست برتر اخلاقی، نظامی و دیپلماسی ایران است که در تاریخ معاصر بی نظیر است.
از بعد سیاسی، پزشکیان با طرح دکترین «اقتدار برای بقا، مسئولیت پذیری بدون سلطهجویی و گره زدن امنیت کشور به ثبات همسایگان»، راهبرد ایران را به عنوان الگویی برای کشورهای مستقل معرفی کرد. از بعد نظامی، تأکید بر «قدرت بازدارنده» و «عدم اجازه از هیچ قدرتی برای دفاع از خود» نشان دهنده اقتدار دفاعی ایران است. از بعد دیپلماسی، او با دعوت به «صلح عادلانه و فراگیر» و «همکاری کشورهای همسایه بدون مداخله قدرتهای دوردست»، چهرهای صلح طلب اما مقتدر از ایران به نمایش گذاشت. از بعد اخلاقی، محکومیت کودک کشی و نسل کشی، و دفاع از مظلومان، ایران را در جایگاه برتر اخلاقی قرار داد.
ایران در برابر امریکا و اسرائیل، نه تنها در میدان نظامی، بلکه در میدان دیپلماسی و اخلاق نیز دست برتر دارد. پزشکیان با اشاره به «نه به سلاح هستهای و نه به محرومیت از دانش هستهای»، نشان داد که ایران به دنبال سلاح کشتار جمعی نیست، اما حق مسلم خود برای توسعه فناوری هستهای صلح آمیز را مطالبه میکند. این موضع، در تضاد کامل با رژیم صهیونیستی است که بدون عضویت در «پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای»، به تسلیحات هستهای مجهز شده و بازرسان بینالمللی را نمی پذیرد.
نکته مهم در سخنان پزشکیان، تأکید بر «حضور هوشیارانه مردم در صحنه» طی 7 ماه گذشته بود که «توطئه امریکا و رژیم صهیونیستی را در تسلیح گروهها و ایجاد ناامنی داخلی ناکام گذاشت.» مردم ایران، با ایستادگی در کنار دولت و نظام، ثابت کردند که هیچ قدرت خارجی نمیتواند اراده آنها را بشکند. این وحدت ملی، الگویی برای همه ملتهای تحت فشار است.
سخنرانی پزشکیان در سازمان ملل، یک پیام روشن برای همه داشت: ایران نه از سر ضعف، بلکه با اتکا به اقتدار بومی، دست دوستی به سوی همسایگان دراز می کند، اما در برابر متجاوزان تا پای جان میایستد. به همسایگان ایران توصیه میشود که به جای اعتماد به قدرتهای دوردست، به همکاری منطقهای و «استقلال راهبردی» روی آورند؛ چراکه امنیت منطقه، تفکیک ناپذیر است. و به دشمنان ایران، به ویژه امریکا و اسرائیل، هشدار میدهد که «سیاست زور» و «معیارهای دوگانه» تنها جهان را به سمت خطرناکی سوق میدهد. ملتهای مظلوم، از فلسطین تا افغانستان، به ایران به عنوان الگویی از مقاومت و اقتدار اخلاقی می نگرند. حال، نوبت ماست که با تعقل و تأمل، درس ایستادگی را از ملت ایران بیاموزیم.
نویسنده: دکتر حسینی
