در حالی که اسناد منتشرشده از پروندهی جفری اپستین پرده از رابطهای مرموز با ولیعهد سعودی برداشته و موجی از انزجار جهانی را برانگیخته است، جهان اسلام در بهتِ اعدام بی سروصدای یک زوج بنگلادشی در مکه فرو رفته است. این دو رویداد، در ظاهر بیارتباط، در یک نقطه به هم می رسند؛ نظامی که در آن، مقدسات برای تطهیر قدرت به کار می روند و جان انسانها بر قربانگاه سیاستهای ریاض قربانی میشوند.
طبق رسانههای جهان، دو پروندهی تکان دهنده پرده از ماهیت نظامی برداشتهاند که خود را «خادم حرمین شریفین» مینامد. نخست، افشای اسنادی که نشان میدهد قطعاتی از پردهی کعبه برای جفری اپستین، مجرم جنسی محکوم شده، ارسال شده و در همان حال، نام محمد بن سلمان در مکاتبات مربوط به ویزای اپستین و دیدار با او دیده میشود. دوم، اعدام بیسروصدای نذرالاسلام عبدالبصیر و سیتی اختر، زوج بنگلادشی، به اتهام «اعمال منافی عفت» در مسجدی در مکه، بدون ارائه هیچ مدرک شفاف یا جزئیات قانونی. این دو پرونده، آینهای تمام نما از نظامی است که مقدس ترین نمادهای اسلام را به بازیچهای در دست شبکههای فساد و قدرت تبدیل کرده است.
اعدام این زوج بنگلادشی، از منظر فقه اسلامی، نه تنها مشروع نیست، بلکه مصداق بارز «قتل به غیر حق» است. قرآن کریم در سوره مائده آیه 32 صراحتاً میفرماید: «مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعًا» (هر کس انسانی را جز برای حق، قصاص یا بدون آنکه فسادی در زمین کرده باشد، بکشد، چنان است که همه انسان ها را کشته است).
کدام «فساد فی الارض» در بوسیدن پیشانی همسر باردار در فضای عمومی مسجد قابل اثبات است؟ حتی اگر عمل خلاف عرفی رخ داده باشد، مجازات آن در شریعت، تعزیر است نه اعدام. احکام تعزیری باید متناسب با جرم و با رعایت عدالت باشند، نه ابزاری برای نمایش قدرت. روایات متعدد از ائمه معصومین (ع) بر حرمت جان و آبروی مسلمان تأکید دارند؛ پیامبر اکرم (ص) فرمود: «هر كس مؤمنى را بيازارد ، مرا آزرده است و هر كس مرا بيازارد ، بى شك ، خداوند عز و جل را آزرده است و هر كس خدا را بيازارد ، در تورات و انجيل و زبور و قرآن ، نفرين شده است.»
اعدام یک انسان به اتهامی مبهم، بدون محاکمهای شفاف و بدون اطلاع رسانی به کنسولگری کشورش (نقض آشکار کنوانسیون وین 1963)، نه تنها با اسلام سازگار نیست، بلکه وجدان حقوق بشری جهانی را نیز جریحه دار میکند. سکوت سازمانهای مدافع حقوق بشر در برابر این جنایت، معیارهای دوگانهی آنان را برملا میسازد: جان یک انسان، بسته به اینکه در عربستان سعودی و یا اسرائیل اعدام شود، ارزش متفاوتی پیدا می کند.
اگر معیار قرآن و عقل سلیم باشد، سران سعودی باید در برابر جنایات کبیره خود پاسخگو باشند. حمایت مالی و لجستیکی از گروههای تروریستی تکفیری چون داعش، که خون هزاران مسلمان بی گناه را در سوریه، عراق، پاکستان، افغانستان و کل خاورمیانه ریختند، جنایت جنگی در یمن با محاصره و بمباران شفاخانه ها و مکاتب، و همراهی با رژیم صهیونیستی در عادی سازی روابط و خیانت به آرمان فلسطین، تنها بخشی از کارنامهی سیاه آل سعود است. قرآن کریم در سوره مائده سوره 33 درمورد کسانی که فساد میکنند و خون می ریزند، میفرماید: «إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِینَ یُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَیَسْعَوْنَ فِی الْأَرْضِ فَسَادًا أَن یُقَتَّلُوا أَوْ یُصَلَّبُوا» (کیفر آنان که با خدا و پیامبرش می جنگند، و در زمین به فساد و تباهی می کوشند، فقط این است که کشته شوند).
و منطق اخلاقی نیز حکم می کند کسی که خود را «خادم حرمین» مینامد اما در عمل، بانی کشتار مسلمانان و همدست شبکههای فساد اخلاقی جهانی است، مشروعیت خود را از دست داده است. گردن زدن زوجی بی گناه به بهانهی «منافی عفت» در حالی که ولیعهدِ همان کشور در جزیرهی گناه اپستین رفت وآمد داشته، اوج ریاکاری و نفاق است.
اسناد منتشرشده از وزارت دادگستری امریکا، پرده از رابطهای مرموز میان محمد بن سلمان و جفری اپستین برداشته است. در یکی از ایمیلهای سال 2016، دستیار اپستین به او اطلاع میدهد که «عزیزه الاحمدی» پیشنهاد داده برای دریافت ویزا به کنسولگری عربستان در نیویورک برود و بگوید «از سوی صاحب السمو الملکی، شاهزاده محمد بن سلمان» دعوت شده است. همچنین در مکاتباتی دیگر، اپستین خود را «خزانه دار مالی» بن سلمان معرفی کرده و خواستار دیدارهای منظم دوهفتهای برای مشارکت در «چشمانداز 2030» شده است. تصویری که اپستین را در کنار بن سلمان نشان میدهد، این پرسش را مطرح میکند که چه کسی «اصلاحات» ادعایی ولیعهد سعودی را تأمین مالی میکند؟ همان کسی که قطعات پرده کعبه را برای «جزیره گناه» خود سفارش داده بود. ارسال کسوه کعبه، نماد مقدس ترین مکان مسلمانان، برای یک مجرم جنسی، نه یک اشتباه دیپلماتیک، بلکه نشانهی عمیق ترین بحران مشروعیت برای آل سعود است. چگونه میتوان ادعای «خادم حرمین» بودن کرد در حالی که مقدسات را به مثابهی هدیهای برای شبکههای فساد اخلاقی میفرستند؟
آنچه در مکه رخ داد در واقع اعدام عدالت، اخلاق و شریعت بود به دست کسانی که نام اسلام را یدک میکشند اما در تاریکی، با شبکههای شیطانی جهان معامله میکنند. نظامی که جان انسانها را با یک اشاره میگیرد و در همان حال، مقدسات را برای خوشامد مجرمان جنسی میفرستد، نه شایسته «خادم حرمین» خواندن است و نه سزاوار سکوت مدعیان حقوق بشر. تاریخ قضاوت خواهد کرد، اما وجدانهای بیدار امروز نیز باید فریاد بزنند که تا زمانی که خون بیگناهان بر زمین میریزد و پرده کعبه در جزیره گناهان میسوزد، هیچ «اصلاحاتی» واقعی نیست. ریاض باید بداند که سکوت جهان اسلام، نشانه رضایت نیست؛ نشانه شرم و انزجاری است که روزی سرازیر خواهد شد، ان شاءالله!
نویسنده: دکتر حسینی




