تصمیم «دونالد ترامپ» رئیسجمهور امریکا برای آغاز حملات نظامی علیه ایران یک اقدامی غیرضروری و به شدت تنش زا برای کل منطقه بوده است.
ایالات متحده همراه با رژیم کودک کش صهیونیستی بار دیگر به استفاده از قدرت نظامی گسترده علیه یک کشور مستقل و صلح دوست متوسل شده و الگویی را تکرار کرد که در مداخلات پیشین امریکا نیز فراوان مشاهده می شود.
پیامد اقدام نظامی امریکا و رژیم کودک کش صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، در آینده نزدیک بیش از آنچه که اکنون جاری است باعث هرجومرج گسترده منطقهای و حتی کل کشور های جهان خواهد شد: متاسفانه تلفات بیشتر غیرنظامیان، بیثباتی گسترده تر منطقهای، جهش بی سابقه قیمت نفت و گاز، و اقدامات دفاعی و تلافیجویانه جمهوری اسلامی ایران و متحدان منطقهای اش به مراتب قوی تر و گسترده تر از آنچه که تا کنون بوده از پیامدهای گستاخی ترامپ خواهد بود.
چنانچه امریکا با مداخلات اش در افغانستان و عراق، و جنگهای خونینی را که در این کشورها به راه انداخته بود، نتیجه اش فقط بیثباتی، کشتار غیر نظامیان و رشد تروریزم در افغانستان و کل منطقه بوده، بدون آنکه دستاورد پایدار و ارزشمندی برای امریکا یا این کشور های اشغال شده ایجاد کرده باشد.
جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور پیشین امریکا و تیم اش نیز در جریان حمله سال 2003 به عراق که مدعی بودند عراق بمب های شیمیایی و سلاحهای کشتار جمعی دارد. این دو جنایتکار (بوش و ترامپ) همیشه “تهدیدهای نبوده “را بزرگ نمایی کردند، تا بهانه ای برای اقدام نظامی را توجیه کنند. ترامپ نیز با ادعای قبلی اش مبنی بر نابود کردن توان هستهای ایران و هشدارهای بعدی اش درباره موشکهای بالستیک ایران که گویا ایران تصمیم حمله به اسرائیل و پایگاه های امریکا را دارد، دقیقا مشابه ادعاهای نادرست پیشین بوش درباره سلاحهای کشتار جمعی عراق است.
امریکا و اسرائیل در حالی به جمهوری اسلامی ایران حمله کردند که «هیچ مدرکی» مبنی بر تدارک جمهوری اسلامی ایران برای دست یابی به بمب اتم و کشتار جمعی وجود ندارد.
ترامپ که درپی بهانه برای آغاز جنگ بود در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «ایران از انصراف از سلاح هستهای خودداری کرده است.» در حالی که سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران همواره گفته است که ایران «طبق فتوای آیت الله خامنه ای رهبر ج.ا.ا. تحت هیچ شرایطی سلاح هستهای تولید نخواهد کرد.»
اسرائیل و امریکا در هر دوبار شرایطی به جمهوری اسلامی ایران حمله کردند که نه ایالات متحده، نه بازرسان سازمان ملل و نه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، هیچ مدرکی ارائه نکردهاند که نشان دهد ایران قصد ساخت سلاح هستهای دار . آنهم دقیقا مثل هر دو دوره در حال جریان میز مذاکره حملهء ناجوانمردانه کردند. و ثابت شد که مذاکرات صادقانه نبود و گفتگوهای ژنو نیز “نمایشی” بیش نبود.
ترامپ اعلام کرد که «در صورت تسلیم نشدن بدون قید و شرط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ما به نابودی کامل اهداف چون تأسیسات هستهای ایران، انهدام موشکهای بالستیک، از میان بردن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و همینطور از بین بردن نیروهای متحد ایران در منطقه اقدام می کنیم.» و همینطور ترامپ با درخواست احمقانه تر اش که گفته بود: «ما حمله می کنیم و ایران نباید پاسخ دهد، چون بیشتر آسیب می بینند.»
امریکا و اسرائیل نه تنها با اهداف به آن گستردهء که اعلام کرده بودن نرسیدند بلکه چنان سیلی محکمی از جمهوری اسلامی ایران خوردند که خوابش را هم ندیده بودند.
و مضحک تر اینکه ترامپ از مردم ایران علناً درخواست کرده بود که «برای قیام علیه حکومت و تغییر نظام به خیابان ها بیایید که این تنها فرصت برای نسلهاست.»
آری، مردم ایران به خیابان آمدند، اما برای پشتیبانی و پی روی از توصیه های رهبر بزرگ و مقتدر شان شهید (آیت الله خامنه ای) و با شعار های «مرگ بر امریکا»، «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر وطن فروش»، «ان شاالله پیروزی از آن حق است!»
