به گزارش خبرگزاری معمار؛ شهربانو سادات، کارگردان افغان، در نشستی در جشنواره بینالمللی فیلم توکیو، از تبعیض ساختاری علیه زنان در صنعت سینما انتقاد کرد و گفت زنان از همان مراحل ابتدایی تولید فیلم، از جمله توسعه پروژه و تأمین بودجه، با نابرابری روبهرو هستند.
سادات که اکنون در آلمان زندگی میکند، در نشست آینده سینمای زنان کمبود منابع مالی و ناآگاهی نهادهای تأمینکننده بودجه را از مهمترین عوامل تداوم شکاف میان زنان و مردان فیلمساز دانست. این نشست با حضور یلنا ماکسیموویچ، کارگردان صربستانی، در چارچوب جشنواره بینالمللی فیلم توکیو برگزار شد.
او با اشاره به تجربه خود از فعالیت در افغانستان گفت: «یک مافیای فرهنگی متشکل از گروهی مردان سالخورده وجود دارد که شما بهعنوان یک زن هرگز نمیتوانید وارد آن شوید.» به گفته او، زنان برای دستیابی به فرصتها و امتیازهای برابر، اغلب ناچار به سازش و پذیرش شرایط نابرابر میشوند.
این کارگردان افغان افزود که برای ادامه فعالیت حرفهای خود به همکاری با صنعت سینمای اروپا روی آورده، اما تأکید کرد که نظام تأمین مالی سینما در اروپا نیز از تبعیض علیه زنان خالی نیست. او گفت: «فیلمسازی در افغانستان جرم است. در اروپا وضعیت تا این اندازه شدید نیست، اما تبعیض بنیادی است و در خود نظام وجود دارد.»
سادات که امسال عضو هیئت داوران بخش مسابقه جشنواره فیلم ونیز بود، از حضور کمرنگ زنان در این بخش نیز انتقاد کرد. به گفته او، از میان ۲۰ فیلم حاضر در بخش مسابقه، تنها یک اثر به کارگردانی یک زن حضور داشت؛ فیلم «زن ناشناس» ساخته می الطوخی که در نهایت جایزه شیر طلایی جشنواره را به دست آورد.
او همچنین گفت برخی از فیلمهای ساختهشده توسط کارگردانان مرد، با وجود کیفیت پایین، به بخش مسابقه راه یافته بودند، در حالی که آثار زنان با معیارهای سختگیرانهتری ارزیابی میشوند. به باور او، زنان فیلمساز نیز باید مانند مردان فرصت تجربه کردن و حتی شکست خوردن را داشته باشند. سادات در این باره گفت: «کارگردانان زن اجازه ندارند فیلم بد بسازند.»
تازهترین فیلم شهربانو سادات با عنوان «مردان خوب وجود ندارند» افتتاحکننده هفتادوششمین جشنواره فیلم برلین بود و پس از آن در جشنواره بینالمللی فیلم توکیو نیز به نمایش درآمد.
او در پایان، با اشاره به شرایط افغانستان، گفت مردم این کشور سالهاست درگیر جنگ و بقا هستند و کمتر فرصتی برای اندیشیدن به آینده دارند. سادات تأکید کرد که تغییرات پایدار از اقدامهای کوچک آغاز میشود و نباید در انتظار تحولهای ناگهانی و بزرگ ماند، زیرا این تغییرها بهتدریج و در گذر زمان شکل میگیرند.




