شهید آیتالله سید علی حسینی خامنهای (ره)، سراسر عمر پربرکت خویش را در میادین جهاد و پیکار سپری کردند و از نخستین روزهای مقاومت علیه رژیم طاغوت در دهههای ۴۰ و ۵۰، تا اوج گیری حماسه دفاع مقدس (8 سال جنک تحمیلی با رژیم بعث عراق دوره حکومت صدام)، همواره در خط مقدم بودند. آن بزرگوار به عنوان فرماندهای دلاور و نماینده ارجمند امام خمینی (ره) در شورای دفاع عالی، با حضور در کانون آتش و خون، روحیهای معنوی به رزمندگان جمهوری اسلامی ایران بخشیدند و در کنار یاران گران مایهای چون سردار شهید مصطفی چمران، تاریخ سازی کردند. این مجاهدت بیوقفه، از جنگ تحمیلی هشت ساله فراتر رفت و تا نبرد ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی و نیز ادامه این جنگ عظیم با آن رژیم کودککش، شاهد تداوم حضور و استقامت ایشان در دفاع از حریم اسلام و ملت مظلوم بود، تا اینکه جام شهادت را نوش نمودند.
لذا ایشان را میتوان مظهر آیه 4 سوره صف دانست که فرمود: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ» (خدا کسانی را دوست دارد که صف زده در راه او جهاد می کنند و از ثابت قدمی گویی بنایی پولادین و استوارند.)
بیتردید، آنچه در طول تاریخ پر فراز و نشیب انقلاب اسلامی در ایران، به مثابه ستون فقرات هوشیاری و پایداری ملت ایران عمل کرد، «جهاد تبیین» و «جهاد فرهنگی» بود که در مکتب حکیمانه شهید آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب اسلمی تجلی یافت. این مجاهدت بیوقفه، در گره گاههای حساس و دشوار، نه تنها افقهای پیش رو را برای جامعه روشن و جهتدهی کرد، بلکه با تزریق بصیرت به کالبد اجتماع، زرهی پولادین در برابر تهاجمات نرم و فرهنگی دشمنان پدید آورد. سزاوار است که این پیکار فرهنگی و روشنگری، در ردیف شجاعتهای میدانی و جهاد نظامی ایشان به شمار آید؛ چرا که دفاع از حریم عقیده و هویت، کم از دفاع از خاک و مرزها نبود و نیست.
نویسنده:م.کهریزنوی
