به گزارش خبرگزاری معمار؛ نماینده صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در افغانستان میگوید تغییرات اقلیمی، افزایش تقاضا برای آب، کمبود منابع مالی و مدیریت نادرست منابع آبی، بحران آب در این کشور را تشدید کرده است.
تاجالدین اویوال هشدار داده است که این وضعیت بر زندگی کودکان نیز تاثیر منفی میگذارد.
نماینده یونیسف روز شنبه، دوم عقرب، در پیامی در شبکه اجتماعی اکس، از کشورهای عضو، کمککنندگان و نهادهای مالی بینالمللی که در نشست اطلاعرسانی این سازمان درباره بحران آب افغانستان شرکت کرده بودند، قدردانی کرد.
او فشارهای ناشی از تغییرات اقلیمی، افزایش تقاضا برای آب، کمبود بودجه، برداشت بیش از حد از آبهای زیرزمینی، کمبود زیرساختها و مدیریت نادرست منابع آبی را از عوامل تشدید بحران آب در افغانستان دانسته است.
گزارشهای یونیسف و دیگر نهادهای سازمان ملل متحد نشان میدهد که خشکسالی، کاهش منابع آبی، تغییرات اقلیمی و ضعف زیرساختهای آبرسانی، دسترسی مردم افغانستان به آب آشامیدنی سالم را دشوارتر کرده است.
این بحران افزون بر زندگی روزمره و کشاورزی، سلامت، تغذیه و آموزش کودکان را نیز تهدید میکند.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد که در ماه جون منتشر شده است، بیش از نیمی از جمعیت افغانستان با خشکسالی و کمبود آب روبهرو هستند.
کاهش درازمدت بارندگی، بهویژه در مناطق کشاورزی، به محصولات زراعتی آسیب رسانده و درآمد خانوادههایی را که به کشاورزی وابستهاند، کاهش داده است.
به گفته سازمان ملل متحد، خشکسالی سال ۲۰۲۵ ولایتهای شمالی، شمالغربی و شمالشرقی افغانستان را تحت تاثیر قرار داده و به زمینهای کشاورزی، چراگاهها و منابع آب زیرزمینی آسیب رسانده است.
کاهش محصولات زراعتی و کمبود آب و علوفه برای دامها نیز مشکلات اقتصادی خانوادههای وابسته به کشاورزی و دامداری را افزایش داده است.
بر اساس ارزیابی یونیسف از نیازهای بشردوستانه افغانستان در سال ۲۰۲۶، حدود ۲۵ درصد خانوادهها در سال ۲۰۲۵ از منابع آب بهبودیافتهنشده استفاده میکردند.
همچنین، ۴۶ درصد خانوادهها دسترسی به آب آشامیدنی سالم را مهمترین نگرانی خود دانستهاند؛ رقمی که در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۱ درصد بود.
بر اساس همین گزارش، حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در افغانستان در سال ۲۰۲۶ به خدمات آبرسانی، حفظالصحه و بهداشت نیاز دارند.
یونیسف اعلام کرده است که در نظر دارد از طریق برنامههای خود، دسترسی ۲.۹ میلیون نفر را به آب آشامیدنی مناسب فراهم کند.
این گزارش همچنین بر فشار ناشی از رشد جمعیت، گسترش شهرنشینی، تغییرات اقلیمی و حفر چاههای غیرمجاز بر منابع آب کابل تاکید کرده است.
ادامه این وضعیت میتواند دسترسی میلیونها نفر به آب را با مشکل جدی روبهرو کند و هزینه تامین آب را برای خانوادهها افزایش دهد.
با این حال، پیشبینی خشکشدن منابع آب زیرزمینی تا سال ۲۰۳۰ به معنای بیآبشدن کامل شهر در آن سال نیست؛ بلکه هشداری درباره خطر کاهش شدید ذخایر آب زیرزمینی در صورت ادامه روند کنونی است.




