میزبانان سرفراز یا خائنان به اسلام؟ سکوت عربستان، امارات، کویت و اردن در برابر جنایتهای جنگی امریکا علیه ایران
در حالی که موشک های دقیق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، پایگاههای نظامی امریکا در کویت، اردن و بحرین را یکی پس از دیگری در هم میکوبد، یک پرسش بنیادین در اذهان ملتهای مسلمان نقش میبندد: چگونه دولتهایی که ادعای مسلمانی دارند، نه تنها در برابر تجاوز آشکار امریکا به یک کشور همسایه و هم دین سکوت میکنند، بلکه با تقدیم خاک، آسمان و تأسیسات خود به اشغالگران امریکایی، به جنایتکاران بینالمللی در نسلکشی و تخریب زیرساختهای یک ملت مسلمان یاری میرسانند؟
تاریخ، شاهد خیانتهای بی شماری بوده است، اما شاید کمتر خیانتی به اندازه همپیمانی دولتهای عربی حوزه خلیج فارس با امریکا و اسرائیل علیه ایران، زننده، ننگین و ضداسلامی باشد. مردم مسلمان کویت، بحرین، اردن و امارات که سالها با ادبیات برادری اسلامی و همسایگی، روابط حسنه با ایران داشتهاند، اما متاسفانه امروز دولتهای این کشور ها میزبانانی برای متجاوزان امریکایی تبدیل شدهاند؛ متجاوزانی که شبانه روز از خاک این کشورها، زیرساختهای غیرنظامی ایران را بمباران میکنند، شفاخانهها را ویران، پلها و راه آهنها را منهدم و صدها غیرنظامی بیگناه را به خاک و خون میکشند. این میزبانی شوم، در حالی صورت میگیرد که ایران اسلامی حتی در اوج درگیری، اصول اخلاقی را رعایت کرده و با دقتی مثال زدنی، صرفاً اهداف نظامی دشمن را نشانه میگیرد.
ایران؛ میزبان اخلاق در میدان جنگ، امریکا؛ تروریست دولتی
پیش از ورود به بحث خیانت عربها، لازم است بر یک اصل مهم تأکید شود: گزارشهای میدانی نشان میدهد که حملات موشکی و پهپادی ایران صرفاً معطوف به مراکز نظامی و پشتیبانی دشمن بوده است. انهدام «مرکز پشتیبانی نیروهای زمینی در عریفجان»، نابودی «رادار پایگاه علیالسالم در کویت»، منهدم سازی «اسکله سوخت ناوگان امریکا در بحرین» و هدف قرار دادن «انبارهای مهمات و سولههای تعمیر و نگهداری پهپادها»، همگی نشان از یک رویکرد کاملاً حرفهای و اخلاق مدارانه دارد. ایران در این نبرد، به صراحت اعلام کرده است که «برای فرصت دادن به تغییر رویکرد ناجوانمردانه دشمن، شب گذشته فعلاً اهداف نظامی را برای پاسخ برگزیدیم.»
اما در نقطه مقابل، دولت ترامپ با رویکردی خلاف تمام موازین بینالمللی، دست به جنایتهای جنگی گستردهای زده است. بمباران مکتب ابتدایی در میناب، تخریب شفاخانهها، فرودگاهها، شرکت های دارو سازی، پلها و منازل مسکونی در ایران، نه یک اشتباه راهبردی، بلکه یک سیاست عمدی برای «شکستدادن روحیه ملت ایران» از طریق کشتار غیرنظامیان است. این رفتارها، چهره واقعی امریکا را به مثابه یک «رژیم کودک کش و تروریستی دولتی» به نمایش میگذارد که هیچ تعهدی به قوانین ژنو و حقوق بشر ندارد. جالب آنکه امریکا در واکنش به حملات دقیق ایران، حتی از زخمی شدن چند تن از نیروهای خود در اردن سخن میگوید، اما هیچگاه از تلفات سنگین غیرنظامیان ایرانی سخن نمیگوید. این سکوت معنادار، خود گواهی بر ماهیت جنایتکارانه این رژیم است.
خیانت دولتهای عربی؛ از منظر قرآن، سنت، حقوق بشر و اخلاق همسایگی
اینک به اصل ماجرا میرسیم؛ میزبانی که نه از روی ناچاری، که با میل و رغبت و با هدف تقویت اردوگاه استکبار، صورت گرفته است. این خیانت را در چهار سطح میتوان تحلیل کرد:
الف) خیانت دینی و قرآنی:
قرآن کریم به شدت از همپیمانی با دشمنان دین نهی کرده و آن را گامی در جهت خروج از دایره ایمان میداند.
- در سوره مائده، آیه 51 میفرماید:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»
(ای کسانی که ایمان آوردهاید، یهود و نصاری را دوستان خود انتخاب نکنید؛ آنان دوستان یکدیگرند و هر کس از شما با آنان دوستی کند، از آنان خواهد بود و خداوند ظالمان را هدایت نمیکند.)
امروز دولتهای عربی با میزبانی از پایگاههای نظامی امریکا و هماهنگی اطلاعاتی با آنان، نه تنها یهود و نصاری را به دوستی گرفتهاند، بلکه خاک خود را برای جنگ با همکیشان مسلمان خود در اختیار آنان قرار دادهاند. آیا مصداق بارز «فَإِنَّهُ مِنْهُمْ» نیستند؟ - در سوره ممتحنه، آیه 1 نیز هشدار داده است:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ»
(ای کسانی که ایمان آوردهاید، دشمن من و دشمن خود را دوست نگیرید و با آنان ابراز محبت نکنید.)
این دولتها نه فقط ابراز محبت، که پایگاههای نظامی و اطلاعاتی خود را در اختیار دشمنان مسلمانان قرار دادهاند. - پیامبر اکرم (ص) نیز در حدیثی معروف میفرمایند: «هر کس به ظالمی کمک کند، خداوند او را بر او مسلط خواهد کرد.» امروز شاهدیم که همین امریکا، چگونه با بهره برداری از خاک آنان، امنیت خود این دولتها را نیز نشانه رفته و آنان را به اهداف بعدی حملات مقاومت تبدیل کرده است.
ب) خیانت از منظر حقوق بشر و منشور ملل متحد:
ماده 1 منشور ملل متحد، کشورها را به حفظ صلح و امنیت بینالمللی و جلوگیری از تجاوز ملزم میکند. ماده 2 نیز هرگونه تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی کشورها را منع کرده است. دولتهای عربی با قراردادهای نظامی خود با امریکا و اجازه استفاده از خاک خود برای حمله به ایران، نه تنها این مواد را نقض کردهاند، بلکه در واقع مرتکب «همدستی در تجاوز» شدهاند که خود جرمی بینالمللی محسوب میشود. اساسنامه رم دیوان کیفری بینالمللی نیز کمک به جنایتهای جنگی را جرم میداند. وقتی امریکا از خاک این کشورها، شفاخانهها و مکاتب در ایران را بمباران میکند، این دولتها به طور مستقیم در این جنایتها شریک هستند.
ج) خیانت از منظر اخلاق همسایگی و عرف بینالملل:
در هیچ آیین و مکتبی، همسایه حق ندارد خانه خود را به دزد و جلاد اجاره دهد تا به همسایه دیگر حمله کند. این عمل، نکوهیده ترین نوع خیانت است. ایران در طول تاریخ همواره با این کشورها روابط همسایگی، تجاری و فرهنگی داشته و حتی در بحرانهای منطقهای، مواضع سازندهای اتخاذ کرده است. امروز، دولتهای عربی با پاسخ مثبت به درخواستهای امریکا برای استقرار سامانههای پدافندی و پایگاههای تهاجمی، سنت حسن همسایگی را یکباره زیر پا گذاشتهاند.
د) خیانت به ملتهای خود و آینده منطقه:
حیف است که دولتهای عربی به جای تأمین امنیت از طریق گفتگو و همکاری منطقهای، امنیت خود را در سایه پشتیبانی نظامی بیگانگان جستجو میکنند. تجربه تاریخی نشان داده است که امریکا هیچگاه به فکر منافع این کشورها نبوده و آنان را فقط ابزاری برای تأمین اهداف خود میداند. در جنگهای گذشته نیز شاهد بودیم که چگونه امریکا متحدان خود را در بحرانهای سخت تنها گذاشته است. این خیانت به آینده منطقه و نسلهای آینده است که کشوری قدرتمند و همسایه را به دشمنی تبدیل کنند و منطقه را به آتشی دامن زنند که دامن خود آنان را نیز خواهد گرفت.
هشدار سپاه و پاسخ متناظر؛ پایان دوران میزبانی راحت
بیانیه روابط عمومی سپاه پاسداران در این زمینه بسیار شفاف و قاطع است: «کشورهای میزبان نظامیان متجاوز امریکا که سرزمین خود را برای حمله به ایران در اختیار جانیان متجاوز قرار دادند، آماده دریافت پاسخ متناظر باشند و واحدهای دفاع غیرنظامی خود را برای حفظ جان شهروندان و دور کردن آنها از اهداف محتمل فعال کنند.»
این هشدار یک فرصت طلایی است. به عبارت دیگر، ایران با صراحت اعلام میکند که اگر امروز صرفاً اهداف نظامی امریکا را هدف قرار میدهد، به خاطر رعایت اصول اخلاقی و انسانی است، اما اگر این کشورها به همدستی خود ادامه دهند، آنگاه ممکن است ناگزیر شود که «پاسخ متناظر» را به میزبانان نیز بدهد. این یک هشدار جدی به دولتهای عربی است که در صورت عدم تغییر موضع، شهروندانشان هزینه این خیانت را پرداخت خواهند کرد.
اینجا، یک پرسش بزرگ باقی میماند که پاسخ آن، سرنوشت منطقه را رقم خواهد زد: «دولتهای عربی تا کی میخواهند به کارت قرمز امریکاییها دل ببندند در حالی که برنده واقعی میدان، جمهوری اسلامی ایران است؟»
ترامپ و تیم جنگ طلب او باید بدانند که ایران امروز، با موشکهایی که از سد پاتریوت عبور میکنند و پهپادهایی که رادارهای پیشرفته را فریب میدهند، در اوج قدرت دفاعی قرار دارد. هرگونه محاسبه غلط، هزینههای سنگین تری برای کاخ سفید به همراه خواهد داشت و شکستهای پیاپی در عریفجان، علیالسالم و العدیری، چیزی جز رسوایی بیشتر این رژیم به ارمغان نخواهد آورد.
و اما دولت های میزبان امریکا، شما در میان دو راهی قرار دارید: یا بازگشت به عزت اسلامی و اتخاذ سیاستهای غیروابسته و همسایگی، یا ادامه ذلت بار همپیمانی با دشمن دیرینه اسلام. اما بدانید که تاریخ، هرگز خیانت کنندگان را نمیبخشد. قرآن به شما هشدار میدهد که سرانجام ظالمان و همپیمایان آنان، نابودی است:
«إِنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ» (سوره انبیاء، آیه 105) ، یعنی: به درستی که زمین را بندگان صالح من به ارث خواهند برد. و امروز، بندگان صالح، همان رزمندگان مقاومت هستند که برای عزت اسلام و حفظ جان و مال مسلمانان میجنگند.
این دولتها نیستند که جاوید میمانند، بلکه ملتها هستند که تصمیمگیرنده نهایی سرنوشتاند. ملتهای فهیم منطقه به خوبی میدانند که امنیت واقعی، در وابستگی به بیگانگان نیست، بلکه در همبستگی منطقهای و ایستادگی در برابر استکبار است. جمهوری اسلامی ایران دست دوستی و همکاری به سوی همه همسایگان دراز کرده است، اما هرگز اجازه نخواهد داد که خاک آنان به پایگاهی برای نابودی ملت ایران تبدیل شود.
نویسنده: دکتر محمدی
