امیرخان متقی، وزیر امور خارجه طالبان، مدعی شده است که ساختار سیاسی حکومت این گروه به یک توازن مطلوب دست یافته است.
متقی تأکید کرده است که رعایت توازن باید در تمامی بخشها در نظر گرفته شود و افزوده که حکومت طالبان نمایندگانی از همه اقوام را در ساختار خود جای داده است. به گفته او، در ادارات این گروه افرادی هم از شهرها و هم از مناطق دور دست حضور دارند.
اظهارات امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، مبنی بر دستیابی حکومت این گروه به «توازن مطلوب» و نمایندگی همه اقوام در ساختار قدرت، در تعارض آشکار با واقعیتهای موجود در افغانستان قرار دارد.
نخست آنکه محرومیت تقریباً کامل زنان از فعالیت در نهادهای دولتی و مدنی، خود بهتنهایی نشاندهنده نابرابری ساختاری عمیق است. زنان نیمی از جمعیت افغانستان را تشکیل میدهند و حذف نظاممند آنان از عرصه عمومی، مفهوم هرگونه «توازن» را بیمعنا میسازد. دوم آنکه بر اساس گزارشهای متعدد، اکثریت کرسیهای کابینه و پستهای کلیدی در اختیار پشتونهاست و سایر اقوام عمدتاً در موقعیتهای فرعی و غیرتصمیمگیر قرار گرفتهاند. این توزیع نابرابر قدرت، ادعای نمایندگی همه اقوام را نقض میکند.
طالبان با استفاده از واژگانی مانند «توازن»، «عدالت» و «رعایت قواعد» تلاش میکنند تصویری از حکومتی قانونمند و فراگیر بسازند. اما صدور فرمانها بدون وجود سازوکارهای نظارتی مستقل، پاسخگویی و شفافیت، صرفاً ابزاری توجیهی برای مشروعیتبخشی به ساختار قدرت است و نه توصیفی از واقعیت. در فضایی که آزادی رسانه محدود شده، شهروندان امکان نقد آشکار ندارند و نهادهای مدنی مستقل عملاً تعطیل شدهاند، ارزیابی ادعاهای مقامات طالبان درباره توازن ساختاری تنها از طریق شواهد غیرمستقیم و گزارشهای محدود ممکن است.
در مجموع، ادعای «توازن مطلوب» در شرایطی که نیمی از جامعه حذف شده و توزیع قدرت قومی نیز نابرابر است، بیشتر یک روایتسازی رسانهای برای تقویت مشروعیت حکومت طالبان تلقی میشود تا توصیفی از واقعیت عینی. ارزیابی واقعی این ادعاها تنها در صورتی ممکن خواهد بود که فضایی برای نقد مستقل، آزادی بیان و مشارکت برابر شهروندان فراهم شود.
