نویسنده: م. کهریزنوی
چهل روز از آن لحظه تاریخی میگذرد که ملت شریف ایران و جهان اسلام، خبر شهادت قائد امت را شنیدند که بیش از سه دهه، کشتی انقلاب اسلامی را در دریای پرتلاطم تحریمها، تهدیدها و توطئههای استکبار جهانی به ساحل امن رساند. حضرت آیتالله سید علی حسینی خامنهای، رهبر انقلاب اسلامی ایران، نه تنها یک سیاستمدار، بلکه فیلسوفی بود که با ترکیبی بینظیر از علم، ایمان و تدبیر، ایران را از یک کشور وابسته و ضعیف، به قدرتی تأثیرگذار در عرصه جهانی تبدیل کرد. شهادت ایشان در ماه مبارک رمضان، همچون جد بزرگوارشان حضرت علی (ع)، خونی تازه در رگهای انقلاب اسلامی تزریق کرد و بار دیگر ثابت نمود که «امام علی (ع)» الگوی جاودانه این ملت است.
آیتالله خامنهای، تجلیگاه صفاتی بود که در تاریخ معاصر کمتر نظیر دارد. ایشان همزمان یک فقیه برجسته، یک استراتژیست سیاسی، یک شاعر و ادیب توانا، و یک فرمانده نظامی کارآزموده بودند. این ترکیب نادر، ایشان را به رهبری تبدیل کرد که هم از عمق دینی و فلسفی برخوردار بود و هم از درک عمیق از مسائل روز جهان.
در بعد علمی و فرهنگی، ایشان همواره بر «علمآموزی» و «پیشرفت علمی» تأکید داشتند. ایشان با ایجاد نهادهای علمی-پژوهشی متعدد و حمایت از نخبگان، زمینه ساز جهش علمی ایران در عرصههای هستهای، پزشکی، نانوتکنولوژی و هوافضا شدند. این توجه ویژه به علم، ایران را به یکی از قدرتهای علمی منطقه و جهان تبدیل کرد.
یکی از بزرگترین دستاورد های حضرت آیتالله حسینی خامنهای، تبدیل ایران از کشوری وابسته به قدرتی خودکفا بود. در دوران رهبری ایشان، ایران علیرغم تحریمهای فلجکننده امریکا و متحدانش، توانست در عرصههای مختلف به پیشرفتهای چشمگیری دست یابد:
- در عرصه نظامی: ایران به قدرتی منطقهای تبدیل شد، موشکهای بالستیک، پهپادهای پیشرفته و توانمندیهای دفاعی، ایران را به زرادخانهای قدرتمند در منطقه تبدیل کرد.
- در عزم علمی: ایران در فهرست کشورهای پیشرو در علوم مختلف قرار گرفت و در برخی رشتهها، رتبههای جهانی کسب کرد.
- در عرصه اقتصادی: با وجود تحریمها، ایران توانست اقتصادی مقاومتی ایجاد کند که وابستگی به نفت را کاهش دهد و به سمت خودکفایی حرکت کند.
شاید بزرگ ترین آزمون ایشان، مدیریت کشور در دوران تحریمهای فلجکننده بود. ایشان با ترکیبی از «اقتصاد مقاومتی» و «تکیه بر توان داخلی»، راهی نوین برای عبور از این تحریمها ارائه دادند. این الگو، الگویی شد که بسیاری از کشورهای تحت تحریم جهان، از آن الهام گرفتند. رهبری ایشان نشان داد که با اتکا به نیروی انسانی و ایمان ملت، و با تکیه بر خداوند میتوان حتی در سخت ترین شرایط نیز سربلند ماند.
حضرت شهید آیتالله حسینی خامنهای فقط رهبر ایران نبودند، بلکه رهبر جریان مقاومت منطقهای بودند. ایشان با حمایت از محور مقاومت (حزبالله لبنان، حماس، حوثیهای یمن و دیگر گروههای مقاومت)، معادله قدرت در منطقه را به نفع ملتهای مظلوم تغییر دادند. این نقش، ایشان را به چهرهای محوری در مقابله با طرحهای صهیونیستی-امریکایی در منطقه تبدیل کرد.
شهادت آیتالله خامنهای در ماه مبارک رمضان، همچون جد بزرگوارشان حضرت علی (ع)، پیامی عمیق داشت. این شهادت نشان داد که راه علوی (ع) همچنان زنده است و کسانی هستند که حاضرند جان خود را در راه عدالت و آزادی فدا کنند. این خون، انقلاب اسلامی را بار دیگر احیا کرد و ملت ایران را در برابر زیاده خواهی دشمنان متحدتر ساخت.
یکی از ویژگیهای برجسته آیتالله خامنهای، سادهزیستی ایشان بود. ایشان همانند جد بزرگوارشان حضرت علی (ع)، از تجملات دوری جسته و همواره در کنار مردم بودند. این ساده زیستی، ایشان را به رهبری محبوب و مردمی تبدیل کرد که در دل مردم جای داشت.
شهادت ایشان، پایان یک فصل پرافتخار در تاریخ ایران و جهان اسلام بود، اما آغاز فصلی نو در مقاومت و ایستادگی است. ایشان با عمری پربرکت، درسهای فراوانی به ما آموختند: از ایمان راسخ به خدا، تا تدبیر در مدیریت کشور، از ساده زیستی تا مقاومت در برابر زورگویان.
شهادت ایشان در ماه مبارک رمضان، همچون شهادت جد بزرگوارشان، یادآور این حقیقت است که «حق» همواره بر «باطل» پیروز خواهد شد و ملتی که در برابر ظلم میایستد، هرگز نابود نخواهد شد.
شهادت این مرد حکیم و موءمن به ملت شریف ایران، به تمام مسلمانان حقیقی جهان و تمام آزادگان عالم تسلیت باد، امید است که روح این شخصیت فرزانه و بزرگوار، در جوار رحمت الهی آرام گیرد و ملت شریف ایران، راه ایشان را با قدرت و استقامت ادامه دهند.
