به گزارش خبرگزاری معمار؛ شهروندان افغانستان از افزایش چشم‌گیر بهای دوا و کم‌یاب شدن برخی داروهای مورد نیاز در بازارهای کشور ابراز نگرانی می‌کنند. آنان می‌گویند پس از توقف واردات دوا از پاکستان، قیمت بسیاری از داروها افزایش یافته و دسترسی بیماران به داروهای ضروری دشوارتر شده است.
باشندگان شماری از ولایت‌ها می‌گویند که در نزدیک به یک سال گذشته، برخی دواهای مورد نیاز بیماران یا در بازار نایاب شده یا با قیمت‌های چند برابر به فروش می‌رسند. آنان تأکید می‌کنند که جایگزین‌کردن دواهای پاکستانی با نمونه‌های هندی، ترکی و تولیدات داخلی برای همه بیماران ممکن نیست؛ زیرا برخی بیماران به دواهای مشخص عادت کرده‌اند و تغییر آن‌ها ممکن است روند درمان‌شان را با مشکل روبه‌رو کند.
زرمینه، یکی از باشندگان غزنی، می‌گوید افزایش قیمت دوا سبب شده است که درمان پسرش را متوقف کند. او می‌افزاید که در یک سال گذشته، بهای دواهای مربوط به بیماری‌های قلبی و دیابت به‌گونه چشم‌گیری افزایش یافته و خانواده‌های کم‌درآمد توان خرید آن‌ها را ندارند.
او می‌گوید: «قیمت دواها بسیار بلند رفته است. ابتدا مجبور شدم مصرف دوای پسرم را کم کنم و بعد کاملاً درمان او را متوقف کردم، چون توان خرید دوا را ندارم. دوایی که قبلاً ۲۰ افغانی بود، اکنون ۱۸۰ افغانی شده است.»
برخی دیگر از باشندگان غزنی نیز از پایین‌بودن کیفیت شماری از دواهای موجود در بازار شکایت دارند. آنان می‌گویند در برخی موارد، بیماران پس از مصرف دواهای جایگزین بهبود نمی‌یابند و این موضوع نگرانی‌ها درباره کیفیت داروها را افزایش داده است.
سمیر، یکی از باشندگان غزنی، می‌گوید برخی دواهای موجود در بازار تأثیر لازم را ندارند و بیماران پس از مراجعه به داکتر و مصرف دوا نیز با مشکل بهبود روبه‌رو می‌شوند.
در همین حال، شماری از باشندگان کابل می‌گویند محدودیت در واردات دواهای پاکستانی، دسترسی آنان به برخی داروهای ضروری را دشوار کرده است. حسن، یکی از باشندگان کابل، می‌گوید هرچند دواهای تولید داخل، هندی و ترکی در بازار موجود است، اما برخی بیماران به دلیل استفاده طولانی‌مدت از دواهای مشخص پاکستانی، نمی‌توانند به‌آسانی آن‌ها را جایگزین کنند.
او می‌گوید: «برخی دواهای پاکستانی دیگر به آسانی پیدا نمی‌شود. برای یافتن یک نوع دوا مجبوریم به چندین دواخانه مراجعه کنیم. در کنار کمبود، قیمت دواها نیز بسیار افزایش یافته است؛ دوایی که قبلاً ۱۵۰ افغانی بود، اکنون ۳۰۰ افغانی خریداری می‌شود.»
سکینه، باشنده کابل، نیز می‌گوید افزایش بهای دوا و کم‌یابی برخی داروهای ضروری، خانواده‌ها را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است. به گفته او، برخی دواهای پاکستانی که پیش از این به‌راحتی در دواخانه‌ها پیدا می‌شد، اکنون تنها در شماری از نقاط شهر و با جست‌وجوی زیاد یافت می‌شود.
او می‌افزاید که برخی دواهای تولید داخل نیز با افزایش قیمت روبه‌رو شده‌اند و توان خرید آن‌ها برای بسیاری از خانواده‌ها دشوار است.
از سوی دیگر، عصمت، یکی از باشندگان لغمان، می‌گوید واردات غیرقانونی دوا و نبود نظارت کافی سبب شده است که قیمت داروها در دواخانه‌های مختلف متفاوت باشد و شهروندان نتوانند دواهای مورد نیاز خود را با قیمت ثابت خریداری کنند.
افزایش بهای دوا در حالی نگرانی شهروندان را بیشتر کرده است که شمار زیادی از خانواده‌ها در افغانستان با مشکلات اقتصادی روبه‌رو هستند و هزینه‌های درمان برای بسیاری از آنان به یک چالش جدی تبدیل شده است.
