عمر داوودزی، رئیس دوره‌ای مجمع ملی برای نجات افغانستان، سال‌خوردگی رهبران و حضور کم‌رنگ جوانان در رهبری جریان‌های مخالف طالبان را از ضعف‌های جدی این جریان‌ها دانسته است. او همچنان گفته است که مخالفان سیاسی طالبان درباره چگونگی همکاری با پاکستان اختلاف دیدگاه دارند.
داوودزی در گفت‌وگویی بیان داشت «اکثریت اعضای رهبری این اجماع‌های سیاسی بین هفتاد تا هشتاد سال دارند. حضور نسل جوان در رهبری بسیار کم‌رنگ است و این یک نقیصه بزرگ به شمار می‌رود.»
او همچنان گفته است که طالبان در کسب مشروعیت داخلی و جلب حمایت مردم افغانستان ناکام مانده است.
داوودزی افزوده است: «طالبان با زور تفنگ یا سازش سیاسی آمدند و قدرت را غصب کردند. تفاهم این بود که یک اداره موقت تشکیل شود و بعد برای کسب مشروعیت به مردم افغانستان مراجعه کنند، اما هیچ‌کدام از این‌ها اتفاق نیفتاد.»
رئیس دوره‌ای مجمع ملی برای نجات افغانستان، در پاسخ به انتقادها درباره دستاوردهای اندک جریان‌های سیاسی مخالف طالبان در پنج سال گذشته، گفته است که زمینه‌های لازم برای فعالیت این جریان‌ها فراهم نبوده است.
به گفته او، اگر مخالفان طالبان در داخل افغانستان حضور می‌داشتند یا در بیرون از کشور فرصت فعالیت رسمی سیاسی را پیدا می‌کردند، نتیجه کارشان متفاوت می‌بود.
او افزوده است که کشورهای منطقه به‌تدریج فضای بیشتری برای فعالیت مخالفان سیاسی طالبان فراهم می‌کنند و این فرصت می‌تواند به انسجام آنان کمک کند.
داوودزی تأیید کرده است که اعضای مجمع ملی برای نجات افغانستان درباره چگونگی تعامل با پاکستان اختلاف دیدگاه دارند.
به گفته او، شماری از اعضای این مجمع باور دارند که برای پایان دادن به حاکمیت طالبان باید از هرگونه کمک ممکن، به‌شمول کمک کشورهای منطقه، استقبال شود. در مقابل، شماری دیگر این رویکرد را نادرست می‌دانند و می‌گویند که افغانستان در گذشته نیز چنین تجربه‌ای داشته و بخشی از مشکلات کنونی کشور ناشی از همان مداخلات خارجی است.
وزیر پیشین داخله افغانستان، در ارزیابی روابط طالبان و پاکستان گفته است که اسلام‌آباد در گذشته از این گروه به‌عنوان ابزاری در برابر دشمنان خود استفاده کرده است.
به گفته داوودزی، پاکستان از طالبان در برابر نظام جمهوری حمایت می‌کرد، زیرا حکومت پیشین افغانستان را به زیان منافع خود می‌دانست.
او باور دارد که اختلاف کنونی اسلام‌آباد با طالبان بیشتر بر سر سیاست‌های این گروه است، نه اصل حاکمیت آن. داوودزی گفته است که طالبان می‌خواهند مانند یک حکومت مستقل عمل کنند، اما پاکستان خواهان داشتن نقش تعیین‌کننده در روابط منطقه‌ای افغانستان است.
رئیس دوره‌ای مجمع ملی برای نجات افغانستان گفته است که تغییر در کشور یا از درون جامعه شکل می‌گیرد یا از سوی بازیگران خارجی بر آن تحمیل می‌شود.
او افزوده است که هنوز نشانه‌های آشکاری از تغییر داخلی دیده نمی‌شود و در عین حال، به تغییر تحمیلی از بیرون نیز خوش‌بین نیست.
داوودزی گفته است: «هر تغییری که از بیرون به افغانستان بیاید، نتیجه خوبی ندارد. ما تلاش داریم تحول از درون شکل بگیرد تا دوباره گرفتار همان چرخه‌ای نشویم که در ۴۵ سال گذشته تجربه کرده‌ایم.»
به باور او، افغانستان به راه‌حلی نیاز دارد که همه طرف‌ها در آن سهم داشته باشند.
داوودزی درباره امکان مذاکره با طالبان گفته است که روندهای گذشته، به‌شمول نشست بن و توافق دوحه، گفت‌وگوهای واقعی میان افغان‌ها نبوده‌اند.
او تأکید کرده است که افغانستان برای رسیدن به توافق ملی باید به سنت سیاسی لویه جرگه تکیه کند.
داوودزی همچنان ابراز امیدواری کرده است که طالبان سرانجام اصلاحات را بپذیرند و گفته است: «امیدوارم این اصلاحات بدون خونریزی به وجود بیاید. من در این مورد خوش‌بین هستم.»
رئیس دوره‌ای مجمع ملی برای نجات افغانستان، در پاسخ به این پرسش که مردم افغانستان تا چه زمانی باید منتظر تغییر بمانند، گفته است که نمی‌تواند زمان مشخصی را تعیین کند، اما امیدوار است این انتظار طولانی نشود.
او افزوده است: «امیدوارم سال نباشد، ماه باشد.»
به گفته داوودزی، بحران‌های بین‌المللی باعث شده است که افغانستان از اولویت‌های جامعه جهانی بیرون شود، اما با تغییر شرایط، ممکن است توجه به این کشور افزایش یابد.
داوودزی همچنان با بازگشت نیروهای خارجی به افغانستان مخالفت کرده و گفته است که تجربه دو دهه گذشته نشان داده است که حضور نظامی خارجی نتیجه مطلوبی نداشته است.
او افزوده است: «افغانستان به فرصت نیاز دارد. این فرصت‌ها هستند که زمینه تغییر را فراهم می‌کنند، نه فشارها.»
عمر داوودزی پیش از این وزیر امور داخله، رئیس دفتر ریاست‌جمهوری و سفیر افغانستان در اسلام‌آباد بوده است.
