نصیر احمد فایق، نماینده افغانستان در سازمان ملل متحد، خواستار آغاز فوری فعالیت سازوکار مستقل تحقیقاتی این سازمان برای بررسی نقض حقوق بشر در افغانستان شد و تأکید کرد که عاملان این موارد باید پاسخگو شوند.
او همچنین گفت که هرگونه تعامل جامعه جهانی با طالبان باید به پیشرفت‌های قابل سنجش در زمینه حقوق بشر مشروط باشد.
فایق روز جمعه، هشتم عقرب، در نشست مجمع عمومی سازمان ملل درباره گزارش شورای حقوق بشر اظهار داشت که با گذشت پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران افغانستان همچنان از حق آموزش، اشتغال و مشارکت در زندگی عمومی محروم هستند.
او این محدودیت‌ها را مصداق جنایت علیه بشریت دانست و افزود که سرکوب طالبان تنها زنان و دختران را هدف قرار نداده، بلکه هزاره‌ها، شیعیان، سایر اقلیت‌ها، خبرنگاران، مدافعان حقوق بشر و نیروهای امنیتی پیشین نیز با بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، ناپدیدسازی اجباری و قتل‌های فراقضایی مواجه‌اند.
نماینده افغانستان در سازمان ملل از تمدید مأموریت ریچارد بنت، گزارشگر ویژه این سازمان در امور حقوق بشر افغانستان، استقبال کرد و خواستار فراهم شدن دسترسی امن و بدون مانع او به افغانستان شد.
فایق همچنین بر ضرورت آغاز سریع فعالیت سازوکار مستقل تحقیقاتی سازمان ملل با تأمین منابع مالی و نیروی انسانی کافی تأکید کرد و از تلاش‌های حقوقی برای پاسخگو کردن طالبان، از جمله اقدامات دیوان کیفری بین‌المللی و پیگیری پرونده افغانستان در چارچوب کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان، حمایت کرد.
او نسبت به عادی‌سازی روابط با طالبان بدون پیشرفت معنادار در حوزه حقوق بشر هشدار داد و گفت تعامل بین‌المللی با این گروه باید بر پایه معیارهای روشن و پیشرفت‌های قابل سنجش باشد و نباید به بهای نادیده گرفتن حقوق زنان و دختران تمام شود.
فایق در بخش دیگری از سخنانش بر ادامه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان، مشارکت زنان در روند توزیع این کمک‌ها و رعایت اصل منع بازگرداندن اجباری پناهجویان افغان تأکید کرد.
او همچنین راه‌حل بحران حقوق بشر در افغانستان را آغاز یک روند سیاسی به رهبری افغان‌ها و با تسهیل سازمان ملل دانست؛ روندی که با مشارکت زنان، جوانان، اقلیت‌ها و جامعه مدنی، زمینه تشکیل حکومتی فراگیر و پاسخگو را فراهم کند.
نماینده افغانستان در پایان تأکید کرد که موفقیت تلاش‌های شورای حقوق بشر زمانی قابل ارزیابی است که تغییرات ملموسی در زندگی مردم افغانستان ایجاد شود؛ از جمله بازگشت دختران به مدارس و دانشگاه‌ها و فراهم شدن امکان کار و مشارکت زنان در جامعه.
