مردانی که ایستاده شهید شدند؛ تأملی بر شکوه «مرگ سرخ» در برابر «زندگی زرد»
در روزهایی که دشمن صهیونیستی – امریکایی جنایتکار با ترورهای هدفمند، تصور تضعیف جبهه مقاومت را در سر میپرورانند، شهادت مردان میدان کار و زار آقای علی لاریجانی و آقای اسماعیل خطیب، دو تن از ارکان امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران، نه یک پایان، که نقطه عطفی تازه در حماسه سازی مردانی است که «ایستاده شهید شدند» را بر «زانو زدن» ترجیح دادند.
ماه مبارک رمضان، ماه نزول قرآن و ضیافت الهی، امسال برای ملت شریف ایران با خونی تازه بر برگهای زرین تقویم انقلاب رقم خورد. خبری که از دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی مخابره شد، اگرچه قلوب همه انسان های آزاده را جریحه دار کرد، اما روحیه ایمان و ایستادگی را در کالبد ملتی که با مکتب عاشورا زیسته است، تازه تر نمود. شهادت دکتر علی لاریجانی، دبیر خستگیناپذیر شورای عالی امنیت ملی، به همراه فرزندش مرتضی و معاونش، و همچنین تأیید شهادت اسماعیل خطیب، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی ایران توسط دکتر مسعود پزشکیان ، نشان داد که قلم سرخ شهادت، همچنان بر پیشانی بندگان مخلص خدا میدرخشد. اینجا تهران است، نه غزه؛ اما معادله فرق نمیکند: در مکتب جهاد، مرگ سرخ برای همه یکسان گواراست.
شهادت شجاعانه در میدان کار و زار بهتر مردن در بستر خواب است حتی بهتراز کشتن است؛ زیرا با شهادت شجانه، ستایش آزادگان جهان را برمیانگیزد.
اگر به تاریخ صدر اسلام بنگریم، قرآن کریم در توصیف این مردان بزرگ میفرماید: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ ۖ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا» (سوره احزاب، آیه ۲۳). این آیه که در بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نیز بدان استشهاد شده است، دقیقاً ترسیمکننده مسیر علی لاریجانی و اسماعیل خطیب است. آنان از زمره کسانی بودند که عهد خود با خدا را صادقانه به سرانجام رساندند و هرگز در این عهد تغییر ایجاد نکردند.
اینجا میرسیم به یک تمایز شگرف و حماسی. در سوی میدان، رهبران و مسئولان ایرانی چون لاریجانی، خطیب و فرماندهانی را میبینیم که نه در پناهگاههای بتنی و نه در پس دیوارهای امنیتی ضخیم، بلکه در دفتر کار خود، در سنگر خدمت و در میان یاران شان، هدف قرار میگیرند. در مقابل، تصویر نتانیاهو را به خاطر بیاوریم که در دادگاههای صهیونیستی که خود شان به دلیل نشت جلسات محرمانه در پناهگاه به سر می برند، و سربازان شان را به میدان میفرستند و خود در اعماق زمین پنهان میشوند.
شهید علی لاریجانی، همان کسی که روزی در واکنش به جایزه تعیینشده برای سرش گفت: «از مرگ با عزت نمیترسم»، نشان داد که شعارهایش از عمق جان برخاسته است. پیامبر اکرم (ص) میفرمایند: «شریفترین مرگها، کشته شدن شهداست.» این شریف ترین مرگ، نصیب کسانی میشود که یک تنه در برابر تاریکی ایستادهاند. همه مسئولان جمهوری اسلامی ایران امروز ثابت کردهاند که مرد میدان هستند؛ فرقی نمیکند در جبهههای سایبری باشی یا در خط مقدم دیپلماسی یا امنیت. خصلت مردان جهاد و مبارزه همین است که پیش از آنکه دشمن را به عقب برانند، ترس را از دل خود راندهاند.
در پایان این تأمل، باید گفت آنچه در شبهای قدر این رمضان بر ایران اسلامی گذشت، نه یک بحران امنیتی، که یک حماسه وجودی بود. شهیدان علی لاریجانی، اسماعیل خطیب و همراهان شجاع شان، کارنامه درخشان خود را با خونشان امضا کردند و به کاروان قافله سالار شهادت، آیتالله حسینی خامنهای رهبر انقلاب اسلامی و یاران شهیدش پیوستند.
آنان که ایستاده میمیرند، تاریخ را ایستاده رقم میزنند و آنان که در پناهگاه میلرزند، محکوم به فراموشیاند.
راهتان پر رهرو، یادتان جاودان، و نامتان تا ابد بر تارک مرز و بوم ایران زمین درخشان باد.
