نویسنده: م. کهریزنوی
روز جهانی قدس، فراتر از یک تقویم سیاسی یا یک مناسبت سالانه، بازتابی از «وجدان بیدار» جهان اسلام و نمادی از تقابل ابدی حق و باطل است. این روز، در کانونِ اندیشهی امام خمینی (ره) نهادینه شد تا مرزهای جغرافیایی را درنوردد و قدس را از یک شهرِ اشغالی، به «قطبِ وحدت» امت اسلامی تبدیل کند. اما تحلیل عمیقِ وضعیت کنونی حکم میکند که روز قدس را نه صرفاً به عنوان یک روزِ حماسه، بلکه به مثابه یک «آزمون الهی» و «محکِ هویت» برای دولتمردان و ملتها بنگریم؛ آزمونی که در آن، خطوط تمیز میان «مقاومت» و «بندگی»، و میان «استقلال» و «تابعیت» بیش از پیش آشکار میشود.
قدس؛ تنها به عنوان «قبلهی اول» مسلمانان اهمیت ندارد؛ بلکه این شهر، نمادِ تاریخیِ مقاومت در برابر استعمار و استکبار است. اشغالگری رژیم کودک کش صهیونیستی، پدیدهای منحصر به فلسطین نیست، بلکه نمادِ یک پروژهی استعماری است که هدف آن تسلط بر منابع و ارادهی ملّتهاست. بنابراین، دفاع از قدس، دفاع از کرامتِ انسانی و عزتِ ملیِ هر کشور مسلمان و آزادهای است. در این معادله، سکوت در برابر ظلم، به منزلهی همدستی با ظالم است و تاریخ، قضاوتی سختگیرانه در برابر کسانی خواهد داشت که در این آزمونِ بزرگ، رنگِ عوض کردهاند.
خیانتِ مدرن؛ پارادوکسِ عادیسازی و ادعای حمایت امروزه شاهد پدیدهای شوم و متناقض در جهان اسلام هستیم. از یک سو، رژیم صهیونیستی با جنایاتِ آشکار و نقض فاحش حقوق بشر، به ویژه کشتارِ زنان و کودکان بیگناه، رکورددارِ تروریسم دولتی شده است و از سوی دیگر، برخی رژیمهای عربی با چشم پوشی بر این واقعیتها، در مسیرِ عادی سازی روابط گام برمیدارند. این رویکرد، تجلییافتهی «خیانتِ مدرن» است؛ خیانتی که پشت پردهی دیپلماسی و منافع زودگذر اقتصادی پنهان شده است.
این وضعیت، دولتهایی نظیر ترکیه را نیز که خود را در جایگاهِ مدعیان حمایت از فلسطین میبینند، در برابر یک چالش جدی قرار میدهد. ادعا و شعار، جایگزینِ عملِ قاطع و میدانی نمیشود. مردم فلسطین در آتشِ بمبارانها میسوزند و انتظار دارند که کشورهای دارای قدرتِ منطقهای، فراتر از محکومیتهای لفظی، تمامی ظرفیتهای سیاسی، اقتصادی و حتی نظامی خود را برای متوقف کردنِ ماشینِ جنگی صهیونیستها به کار گیرند. تداومِ روابط تجاری یا حفظِ ظاهرِ دیپلماتیک در چنین شرایطی، پرسشی جدی در مورد صداقتِ این دولتها در دفاع از آرمان قدس ایجاد میکند.
روز قدس؛ تفکیکگرِ حق از باطل روز قدس امسال، باید به عنوان یک «رأیگیری جهانی» تلقی شود. ملتهای مسلمان در سراسر جهان، با حضور در صحنه، به صراحت اعلام میکنند که مسئلهی فلسطین، موضوعی حاشیهای نیست که با معاملات پشت پرده حل شود. این راهپیمایی، هشداری است به حکامِ مسلمان که سکوت آنها، چراغ سبزی به رژیم متجاوز است تا به جنایاتش شدت بخشد.
واقعیتِ تلخ اما غیرقابل انکار این است که اسرائیل، تهدیدی علیه تمامی کشورهای منطقه است. رژیمی که امروز قدس را اشغال کرده، فردا آرزوی تسلط بر دیگر سرزمینها را در سر میپروراند. بنابراین، مقاومتِ مردم فلسطین، در واقع دفاعِ پیشدستانه از امنیت و تمامیت ارضیِ تمام کشورهای اسلامی است. کشورهایی که امروز تصور میکنند با سازش میتوانند خود را از این طوفان در امان دارند، در اشتباهی محض و تاریخی به سر میبرند؛ زیرا استکبار، اشتهایی سیریناپذیر دارد.
وحدت به مثابه تنها راهِ نجات در نهایت، روز جهانی قدس پیامی روشن دارد: «امروز قدس، فردا سرنوشتِ جهان اسلام». اگر امروز امت اسلامی در برابر این ظلمِ آشکار وحدتِ کلمه نکند و از ابزارهای فشار خود استفاده نکند، فردا دیر خواهد بود. بیداری اسلامی که امروز در قالبِ موجهای حمایت از فلسطین در سطح جهانی شکل گرفته است، نشان میدهد که محورِ مقاومت، تنها راهِ بازدارندگی در برابر رژیم صهیونیستی است.
دولتهای اسلامی باید بدانند که تاریخ، قضاوت خود را بر اساس «موقف» نه «مصلحت» انجام میدهد. سکوت و بیتفاوتی، حکمِ طلاق از امت اسلامی را دارد. روز قدس، فرصتی است تا همهی آزادگان جهان، فریاد بزنند که قدس، خط قرمز جهان اسلام است و تا آزادیی این شهرِ مقدس، آرام و قرار نخواهند داشت. این آزمون الهی، تنها با ایستادگی، وحدت و عملِ جهادی میتواند با سربلندی سپری شود.
