سالهای مدیدی است که کشورهای حاشیه خلیج فارس برای تامین امنیت و رونق اقتصادی به امریکا تکیه کرده اند و این موضوع، سبب وابستگی و عدم استقلال سیاسی و اقتصادی آنان گشته است.
حاکمان و پادشاهان عرب بهجای آنکه به خود کفایی و اقتدار داخلی خود بیندیشند با صرف میلیونها دالر امنیت و تجارت را میخریدند و در همین حال امنیت را با حضور پایگاههای نظامی امریکا در کشوهای شان جستجو مینمودند.
همانطور که بارها ترامپ کشورهای عربی را به گاو شیرده تشبیه کرده بود، امریکا تنها به دنبال غارت منابع آنان بوده و از این رهگذر ایالات متحده، علاوه بر بلعیدن منابع این کشورها امنیت نیمبند را به آنان هدیه میداد که حکام عرب نیز با خوشحالی از این سیاست استعماری دلشاد بودند.
اینک با تجاوز امریکا و صهیونیستها به ایران، رویای امنیت آوری اعراب در کشورهای منطقه را نقش بر آب کرد. وجود پایگاههای نظامی ایالات متحده در منطقه نه تنها امنیت را برای کشورهای میزبان تامین نکرد بلکه آنان را در معرض ناامنی و درگیری قرار داد.
هر چند ایران همواره بر حسن همجواری با همسایگان خود تاکید کرده است اما تجاوز امریکا به ایران و استفاده از خاک کشورهای آنان علیه جمهوری اسلامی ایران، این کشور را مجبور به پاسخ از مبدا تجاوز که همان پایگاههای نظامی بود، کرد.
حضور مخرب و تهدیدگر آمریکا برای کشورهای منطقه در این مدت کوتاه به خوبی آشکار شد. اقتصاد کشورهای میزبان پایگاههای امریکا در معرض فروپاشی قرار گرفته و امنیت ملی آنان در حال تهدید و فروپاشی میباشد.
وابستگی به بیگانه، آن هم کشوری(امریکا) که همواره به دنبال تنش و ماجراجویی است نه تنها امنیت و اقتصاد را تصمین نمیکند بلکه چیزی جز نابودی اقتصاد و بر همزدن امنیت ملی را به دنبال نخواهد داشت. اینک با تجاوز امریکا و صهیونیست ها به جمهوری اسلامی ایران بهخوبی روشن شد که با حضور پایگاههای امریکا در منطقه، امنیت تامین نمیشود و بر عکس سطح تهدید را برای منطقه و همسایگان به همراه دارد.
بهشتی را که ایالات متحده برای کشورهای منطقه وعده داد بود با تجاوز به ایران به جهنم سوزان تبدیل کرد و این تازه ابتدای راه است. ملتهای منطقه باید خود سرنوشتشان را تعیین کنند و دیگر امیدی به وعده های استکباری و پوشالی امریکا نداشته باشند؛ چرا که هدف استکبار قربانی نمودن ملتها و منافع آنان برای اهداف شیطانی خویش است.
