۳ می، روز جهانی آزادی مطبوعات
از کتابهای ممنوعه تا بازداشت خبرنگاران
در افغانستان، از این آزادی تنها نامی در تاریکی مطلق برجای مانده است.
طالبان بزرگترین سانسور تاریخ معاصر افغانستان را اعمال کردهاند:
سانسور، تهدید، بازداشت، ممنوعیت، اخراج و خودکشی فرهنگی
گزارشها و آمارها در یک سال گذشته
- ۲۰ مورد بازداشت خبرنگاران
- ۱۲۷ مورد تهدید مستقیم
- ۲۵ ولایت با ممنوعیت نشر تصاویر
- لغو جواز بسیاری از نهادهای رسانهای
سه ضربه مهلک بر پیکر جامعه
رشد افراطگرایی کور
با حذف صدای مخالف، تنها یک روایت باقی میماند و زمینه برای افراطگرایی بیشتر فراهم میشود.
فقر فرهنگی و تحلیل دانش
ممنوعیت کتاب و محدودیت دسترسی به اطلاعات، کشور را به سمت فقر شناختی سوق میدهد.
انزوای بینالمللی
نظامی که خبرنگاران را زندانی میکند، نمیتواند تعامل مشروع و پایدار جهانی داشته باشد.
ممنوع
- رمان
- شعر
- فلسفه
- علوم انسانی
- تاریخ
زنان خبرنگار؛ قربانیان دوگانه
از سقوط کابل تا کنون حدود ۹۰٪ از زنان خبرنگار شغل خود را از دست دادهاند.
تعداد خبرنگاران زن فعال از ۲۰۰۰ نفر به کمتر از ۲۰۰ نفر رسیده است.
محدودیتهای مضاعف:
- تفکیک جنسیتی
- ممنوعیت صدا در پخش اخبار
- تهدیدهای مداوم
اگر امروز فریاد «آزادی مطبوعات» در افغانستان خاموش است،
تقصیر تنها در انحصارطلبی طالبان نیست، بلکه در سکوت کسانی است که تماشاگر این مرگ تدریجی هستند.
قلم را زندانی میکنند، تا ما را برده نگهدارند!
قلم آزاد، جامعه آزاد
شعارهای پایین پوستر:
- روزنامهنگاری جرم نیست
- کتاب ممنوعه، اندیشه ممنوعه
- تصویر حقیقت را نمیتوان حذف کرد
- صدای ما را خاموش نکنید
- آگاهی حق مردم است
