صحرا کریمی، فیلم‌ساز شناخته‌شده افغانستان، از برگزاری نمایشگاهی هنری در کابل زیر حاکمیت طالبان انتقاد کرده و گفته است که هنر در شرایط استبدادی باید زبان اعتراض باشد، پرسش ایجاد کند و واقعیت‌هایی را آشکار سازد که حکومت‌ها در پی پنهان کردن آن هستند.
این واکنش پس از آن مطرح شد که امید شریفی، از بنیان‌گذاران و رئیس نهاد هنرسالار، از برگزاری این نمایشگاه توسط همکارانش در کابل خبر داد و آن را فرصتی برای «هنر و همدلی» و ساختن افغانستانی «بهتر و مهربان‌تر» توصیف کرد.
کریمی با اشاره به نمایش آثاری چون گل، منظره و خوشنویسی در این نمایشگاه، گفت ارائه چنین آثارى بدون پرداختن به واقعیت‌های سرکوب، ممکن است به پنهان ماندن وضعیت کنونی افغانستان کمک کند.
او نوشت: «هنری که تفکر نیافریند و تنها کپی رنگ‌ولعاب‌داری از طبیعت باشد، در دوران سیاه طالبانی و سپس نمایش آن برای چند مرد، به نظر من بیشتر به همسویی با وضعیت موجود شباهت دارد تا مقاومت در برابر آن.»
این فیلم‌ساز همچنین این پرسش را مطرح کرد که آیا می‌توان هنر را از بستر سیاسی و اجتماعی آن جدا دانست و در برابر محرومیت زنان و دختران از حقوق اساسی سکوت اختیار کرد.
کریمی در واکنش به دعوت شریفی برای ساختن افغانستانی بهتر با هم نیز نوشت: «با کدام هم؟» و افزود: «با ساختاری که همین حقوق را از آنان گرفته است؟ با ظلم طالبانی؟»
او در عین حال تأکید کرد که نقاشی طبیعت به‌خودی‌خود به معنای همسویی هنرمند با طالبان نیست، بلکه مسئله اصلی پیام انتخاب‌ها، غیبت‌ها و سکوت‌های یک نمایشگاه در شرایط کنونی افغانستان است.
