به گزارش خبرگزاری معمار؛ جان آیلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان، درباره کاهش شدید بودجه این نهاد هشدار داده و گفته است که کودکان در افغانستان همین حالا در نتیجه کاهش کمکهای بشردوستانه جان خود را از دست میدهند.
آیلیف در یادداشتی که در یک مجله بریتانیایی منتشر شده، گفته است که برنامه جهانی غذا خود را برای افزایش بیشتر مرگومیر کودکان در ماههای آینده آماده میکند.
او افزوده است که برایش غیرقابلقبول است که جامعه جهانی نتواند منابع مالی لازم برای تغذیه کودکانی را فراهم کند که بهشدت دچار سوءتغذیهاند و در معرض مرگ از گرسنگی قرار دارند.
به گفته آیلیف، بودجه برنامه جهانی غذا بهشدت کاهش یافته و این نهاد تاکنون تنها ۱۲ درصد از نیاز مالی خود را دریافت کرده است.
او همچنین گفته است که کاهش اخیر بودجه کمکهای خارجی بریتانیا باعث شده است میزان حمایت این کشور، که یکی از حامیان اصلی برنامه جهانی غذا به شمار میرود، ۳۹ درصد دیگر کاهش یابد.
مدیر برنامه جهانی غذا افزوده است که این نهاد در نتیجه کمبود بودجه ناچار شده است برخی برنامههای نجاتبخش، از جمله برنامه پیشگیری از قحطی، را متوقف کند.
آیلیف گفته است که در اوایل همین هفته، در یک درمانگاه در شهر هرات، زنانی را دیده است که همراه با کودکان نحیف و لاغرشان در راهروها صف کشیده بودند.
به گفته او، بسیاری از این کودکان بهشدت دچار سوءتغذیه بودند و برخی از آنان ممکن است زنده نمانند.
او افزوده است که در سه ماه گذشته، کارکنان برنامه جهانی غذا مجبور شدهاند بسیاری از مراجعهکنندگان را به دلیل نبود مواد غذایی، بدون دریافت کمک بازگردانند؛ وضعیتی که به گفته او، ناامیدی شدید خانوادهها را به همراه داشته است.
براساس آمار برنامه جهانی غذا، نزدیک به ۱۴ میلیون نفر در افغانستان با سوءتغذیه مواجهاند و پیشبینی میشود در سال جاری میلادی ۳.۷ میلیون کودک و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده با سوءتغذیه حاد روبهرو شوند.
مدیر برنامه جهانی غذا گفته است که فشار اقتصادی و گرسنگی، برخی خانوادهها را با تصمیمهای بسیار دشوار روبهرو کرده است.
به گفته آیلیف، تماس زنان افغانستان با خط تلفنی دریافت نگرانیها و شکایتهای این نهاد، از جون تا دسامبر سال گذشته ۶۰ درصد افزایش یافته و شماری از زنان در این تماسها از افکار خودکشی و ناتوانی در تأمین غذای کودکانشان سخن گفتهاند.
او از موردی یاد کرده است که یک زن به دلیل ناتوانی در تأمین غذا برای فرزندانش، به فکر پایان دادن به زندگی خود افتاده بود و خانواده او برای تأمین غذا تصمیم گرفته بودند دختر ۱۲ سالهشان را به ازدواج زودهنگام با مردی ۴۰ ساله درآورند.
آیلیف همچنین گفته است که مردان نیز از ناتوانی در تأمین نیازهای خانوادههایشان رنج میبرند. او از تماس پدری خبر داده که برای تهیه غذا برای خانوادهاش یکی از کلیههای خود را فروخته است.
مدیر برنامه جهانی غذا علاوه بر کمبود بودجه، پیچیدگیهای منطقهای و ژئوپولیتیکی را نیز از عوامل تشدیدکننده بحران بشری افغانستان دانسته است.
او به بستهشدن مرز پاکستان و افغانستان و درگیریها در ایران اشاره کرده و گفته است پس از بستهشدن مرز پاکستان در اکتبر ۲۰۲۵، حدود ۱۰ هزار تُن غذای مغذی ویژه در انتظار انتقال به افغانستان باقی مانده بود.
به گفته او، این مقدار مواد غذایی میتوانست نیاز حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار کودک را تأمین کند.
آیلیف افزوده است که پس از بستهشدن مرز پاکستان، سازمان ملل تلاش کرد محمولههای غذایی را از مسیر تنگه هرمز انتقال دهد، اما پس از انتقال تنها دو محموله، این مسیر نیز متوقف شد.
او گفته است که برنامه جهانی غذا در نهایت ناچار شد کمکهای خود را از مسیر ۹ کشور، از آسیای مرکزی و دریای خزر، به افغانستان انتقال دهد؛ مسیری که انتقال مواد غذایی را تا سه ماه به تأخیر انداخت.
آیلیف هشدار داده است که در جریان همین تأخیرها، کودکان در افغانستان بر اثر سوءتغذیه جان خود را از دست دادهاند.
