به گزارش خبرگزاری معمار؛ منابع محلی میگویند که طالبان حفر خندقهای گسترده در ولایتهای خوست، پکتیا و پکتیکا را برای تسهیل انتقال تجهیزات و تدارکات به پاسگاههای مرزی خود در امتداد خط دیورند آغاز کردهاند.
به گفته این منابع، این پروژه در چندین ولسوالی مرزی در حال اجرا است و قرار است در آینده به سایر ولایتهای مرزی نیز گسترش یابد.
شماری از افرادی که در این پروژه فعالیت دارند، روز یکشنبه اعلام کردند که هدف از ایجاد این خندقها، فراهمکردن مسیرهای امن اکمالاتی برای پاسگاههای طالبان است. آنان میگویند برخی از این پاسگاهها در ماههای اخیر به دلیل دشواری در انتقال تجهیزات، مواد غذایی و مهمات با مشکلات جدی مواجه شده و در مواردی حتی تخلیه شدهاند.
یک منبع آگاه که نخواست نامش فاش شود، گفت در مرحله نخست این طرح، خندقهایی با عرض حدود یک متر حفر میشود تا نیروهای طالبان و حیوانات بارکش بتوانند سلاح، مهمات و سایر تجهیزات را به آسانی به پاسگاههای مرزی منتقل کنند. به گفته او، تجهیزات و مواد مورد نیاز ابتدا در نقاطی دورتر تخلیه شده و سپس از طریق این مسیرها به مواضع طالبان انتقال مییابد.
این منبع افزود که در مرحله دوم، خندقهایی با عرض حدود دو متر و ۲۰ سانتیمتر در مناطق هموار ساخته خواهد شد تا وسایط نقلیه نیز بتوانند از آنها برای جابهجایی تجهیزات استفاده کنند.
بیشتر پاسگاههای طالبان در امتداد خط دیورند از سازههای کانکریتی و در برخی مناطق از ساختمانهای فلزی ساخته شدهاند. با این حال، منابع محلی میگویند بسیاری از این تأسیسات با مصالح کمکیفیت احداث شده و در برابر حملات توپخانهای و هاوان آسیبپذیر هستند.
طالبان در ولایتهای جنوبشرقی و جنوبغربی افغانستان بیش از یکصد پاسگاه امنیتی ایجاد کردهاند. این در حالی است که در سالهای اخیر، تنشها میان طالبان و نیروهای پاکستانی بر سر ساخت پاسگاههای مرزی و کشیدن سیم خاردار در امتداد خط دیورند بارها به درگیری انجامیده است.
آخرین درگیری میان دو طرف در ماه فبروری ۲۰۲۶ رخ داد؛ درگیریای که به گفته منابع، در آن از هواپیما، پهپاد و سلاحهای سنگین استفاده شده بود.
در سوی دیگر مرز، پاکستان بیش از یکهزار و ۴۰۰ پاسگاه امنیتی کوچک و بزرگ ایجاد کرده است. این پاسگاهها به تجهیزات نظارتی پیشرفته، از جمله دوربینهای مداربسته، پهپادها و سامانههای راداری مجهز هستند و بخشهای گستردهای از مرز نیز با سیم خاردار مسدود شده است.
