سالگرد شهادت سید حسن نصرالله، دبیرکل فقید حزبالله لبنان، فرصتی فراهم کرده است تا عملکرد او در لبنان با تجربه رهبران سیاسی و جهادی افغانستان مقایسه شود. این مقایسه نشان میدهد که چگونه یک رهبر میتواند جامعهای متکثر را حول محور مقاومت متحد سازد، و چگونه رهبران دیگر با تصمیمات نادرست، کشور را به ورطه جنگ داخلی و اشغال خارجی بکشانند.
🔸رهبری سید حسن نصرالله و اتحاد ملی لبنان:
سید حسن نصرالله توانست اقوام، مذاهب و حتی ادیان مختلف لبنان شیعه، سنی و مسیحی ؛ را در یک جبهه مشترک علیه دشمن خارجی متحد کند. او مقاومت را منحیث دفاع از کرامت انسانی و استقلال ملی لبنان معرفی کرد. همین نگاه باعث شد حزبالله به نیرویی ملی و مردمی بدل شود که فراتر از مرزهای مذهبی عمل میکرد. محبوبیت او در جهان عرب نیز نشان داد که مقاومت میتواند به آرمان مشترک منطقهای تبدیل شود.
🔸رهبران افغانستان و تفرقه داخلی:
اما در افغانستان، رهبران سیاسی و جهادی پس از خروج شوروی و همچنین در دوران جمهوریت، نتوانستند بر محور وحدت ملی حرکت کنند. بسیاری از آنان با رقابتهای قومی و مذهبی، کشور را به جنگ داخلی کشاندند. این تفرقه داخلی زمینهساز ورود اشغالگران خارجی، از جمله آمریکا، و همچنین تقویت گروههای تروریستی شد. نتیجه آن، تضعیف استقلال ملی و افزایش رنج مردم افغانستان بود.
🔸اهداف مقاومت در لبنان:
هدف سید حسن نصرالله و حزبالله لبنان، دفاع از لبنان و آزادی قدس شریف بود. او با ایثارگری شخصی، که حتی فرزند خود را در این راه فدا کرد و در نهایت خود نیز به شهادت رسید. مقاومت لبنان را به یک جریان الهامبخش در کل جهان اسلام بدل ساخت.
🔸اهداف رهبران افغانستان:
اما بسیاری از رهبران افغانستان اهداف کوتاهمدت و شخصی را دنبال کردند: کسب قدرت، حفظ موقعیت قومی یا مذهبی، و رقابتهای داخلی. این رویکرد نه تنها وحدت ملی را نابود کرد، بلکه کشور را به میدان نفوذ بیگانگان بدل ساخت. وثمره خون صدها هزار شهید در افغانستان را بی ثمر ساخت
🔸تبعات این دوریکرد:
رهبر حزب الله لبنان توانست با تجهیز و راهبری مقاومت، استقلال خود را حفظ کند و در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی ایستادگی کند. مقاومت به الگویی اخلاقی و سیاسی بدل شد که عزت و کرامت مردم لبنان را پاس داشت. اما تبعات رویکرد رهبران سیاسی درافغانستان،این کشور را درگیر دههها جنگ داخلی، اشغال خارجی و بیثباتی کرد. نتیجه آن، مهاجرت گسترده، فقر، و از دست رفتن فرصتهای توسعه بود. مردم افغانستان هزینه سنگینی برای تفرقه داخلی و وابستگی رهبران به قدرتهای خارجی پرداختند.
امروز در حالیکه رهبر حزبالله لبنان با شهادت خود به نماد افتخار و پایمردی بدل شده است، بسیاری از رهبران سیاسی افغانستان کشور را ترک کردند و میراثی از تفرقه و بیثباتی برای ملت خود برجای گذاشته. و انها را بدست گروهکی تاریک نگر سپرده اند
