در مرز اسلامقلعه وقتی حریم خصوصی جرم میشود
نقض حریم خصوصی یا مهندسی هراس؟
طالبان در آیینه دین، حقوق بشر و عقلانیت
گزارشهای تازه از بازرسی تلفنهای مهاجرین بازگشتکننده در مرز اسلامقلعه، تنها یک اقدام امنیتی ساده نیست؛ بلکه نشانهای از تداوم سیاستهای کنترلی، سرکوبگرانه و ناقض حقوق بنیادین انسان در افغانستان تحت حاکمیت طالبان است.
پیشینه شکلگیری طالبان
- طالبان پروژهای با حمایت گسترده منطقهای بودند.
- پاکستان در تجهیز، آموزش و پشتیبانی استخباراتی طالبان نقش انکارناپذیر داشت.
- مدارس دینی در خاک پاکستان به مراکزی برای «مغزشویی» نسل جوان و تولید جنگجویان ایدئولوژیک تبدیل شدند.
- طالبان با حمایتهای منطقهای، چراغ سبز آمریکا و خیانتهای داخلی قدرت را تصاحب کردند.
اسلام چه میگوید؟
قرآن کریم:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِنَ الظَّنِّ… وَلَا تَجَسَّسُوا»
پیامبر اسلام (ص):
«از گمان بد بپرهیزید… و تجسس نکنید.»
(صحیح بخاری 6064 – صحیح مسلم 2563)
بازرسی تلفنهای شخصی بدون حکم قانونی، مصداق آشکار تجسس و نقض حرمت انسان است.
حقوق بشر چه میگوید؟
افغانستان عضو سازمان ملل و امضاکننده میثاق حقوق مدنی و سیاسی است.
ماده 17 این میثاق:
هرگونه مداخله خودسرانه در حریم خصوصی را ممنوع میداند.
اصل «تناسب، ضرورت و قانونی بودن» باید رعایت شود.
حقیقت تلخ امروز
- محرومیت زنان و دختران از آموزش
- سرکوب رسانهها و صدای آزاد
- محدودیت سیستماتیک علیه شیعیان
- خشونت علیه روحانیون و مردم
- بازداشت، شکنجه و قتلهای فراقانونی
بازرسی تلفنها بیش از آنکه امنیت ایجاد کند، «هراس» تولید میکند.
راه حل چیست؟
- بازگشت به اصول واقعی اسلام
- پذیرش تنوع قومی و مذهبی
- آزادی آموزش برای زنان
- احیای رسانهها
- پایبندی به تعهدات دینی و بینالمللی
- تشکیل حکومت همهشمول
«حکومتی که از پیامهای مردمش میترسد، پیش از آنکه دیگران را کنترل کند، درگیر ترس از درون است.»
افغانستان شایسته آزادی، عدالت و کرامت انسانی است.
