«از افغانستان الگو بگیرید»
آیا جهان اسلام به سیاست حذف و خفقان نیاز دارد؟
چرا افغانستان تحت طالبان نمیتواند الگویی برای جهان اسلام باشد؟
نقلقول:
استقلال بدون عدالت،
آزادی بدون دانش،
و حکومت بدون مردم،
استقلال نیست؛
استبداد است.
حذف نیمی از جامعه
ممنوعیت آموزش دختران در مکاتب و دانشگاهها
محرومیت نزدیک به ۳ میلیون دختر از تحصیل
افغانستان؛ تنها کشوری که زنان را از تحصیل عالی محروم کرده است.
سرکوب و خشونت سیستماتیک
ترور، دستگیری و شکنجه مخالفان و نیروهای سابق
بیش از ۴۹۰ نفر در ۸ ماه نخست حاکمیت طالبان
اعدامهای فراقانونی و ناپدیدسازیهای قهری
خاموشی رسانهها
تعطیلی بیش از نیمی از رسانههای آزاد
زندانی، تبعید و تهدید خبرنگاران مستقل
جایگزینی حقیقت با پروپاگاندای حکومتی
تبعیض مذهبی و قومی
ممنوعیت تدریس فقه جعفری در نظام آموزشی
حذف هویت شیعیان و مذاهب دیگر
اجرای قانون بر مبنای یک قرائت افراطی
انزوای سیاسی و عدم مشروعیت
هیچ کشوری طالبان را به رسمیت نشناخته است
محکومیت جهانی به دلیل نقض حقوق بشر
ادامه وضعیت «جنسیتآپارتاید» توسط سازمان ملل
ادعاهای طالبان
✔ استقلال سیاسی و رهایی از سلطه خارجی
✔ عفو عمومی و تأمین امنیت
✔ وحدت اسلامی و برابری همه اقوام و مذاهب
✔ رسانههای آزاد و مستقل
واقعیت تلخ حاکمیت طالبان
✘ وابستگی، انزوا و نقض فاحش حقوق بشر
✘ کشتار و انتقامجویی سازمانیافته
✘ تبعیض مذهبی و حذف تنوع
✘ سانسور، اختناق و حذف صدای مردم
استقلال یا زندان بزرگ؟
هیچ ملتی آرزوی تبدیل شدن به بزرگترین زندان هوای آزاد جهان را ندارد.
تا زمانی که دختری در کابل نتواند به دانشگاه برود،
شعار «استقلال» طالبان پوچترین ادعای سیاسی است.
راه حل پیشرفت، حذف و خفقان نیست؛
دانش، عدالت و مشارکت همگانی است.
