به گزارش خبرگزاری معمار؛ بازرگانان افغان و پاکستانی می‌گویند ادامه بسته‌بودن مسیرهای تجاری میان افغانستان و پاکستان در یک سال گذشته، زیان‌های گسترده‌ای به اقتصاد و تجارت دو کشور وارد کرده و هزاران نفر را در دو سوی مرز بیکار ساخته است. آنان همچنین از افزایش چشمگیر هزینه‌های ترانزیت و اختلال در روند صادرات و واردات ابراز نگرانی کرده‌اند.
خان‌جان الکوزی، رئیس اتاق مشترک تجارت افغانستان و پاکستان، گفته است که بسته ماندن گذرگاه‌های مرزی، به‌ویژه صادرات میوه‌های تازه و خشک افغانستان را با مشکلات جدی مواجه کرده و هزینه انتقال کالا را به‌طور قابل‌توجهی افزایش داده است.
به گفته او، پیش از بسته شدن این مسیرها، انتقال یک کانتینر از بندر کراچی به افغانستان حدود دو هزار دالر هزینه داشت و کالاها طی حدود ۱۰ روز به مقصد می‌رسیدند؛ اما اکنون انتقال همان محموله از مسیرهای جایگزین نزدیک به ۱۰ هزار دالر هزینه دارد و زمان انتقال آن به حدود دو ماه افزایش یافته است.
الکوزی همچنین تاکید کرده است که محدودیت‌های تجاری، صادرات محصولات تازه افغانستان را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. به گفته او، بخشی از این محصولات از طریق دهلیز هوایی به هند صادر می‌شود و مقدار محدودی نیز از مسیر ایران و کشورهای آسیای مرکزی به بازارهای خارجی می‌رسد، اما هزینه بالای حمل‌ونقل، سودآوری صادرات را کاهش داده است.
رئیس اتاق مشترک تجارت افغانستان و پاکستان می‌گوید بیشترین آسیب ناشی از این وضعیت متوجه باغداران و کشاورزان افغان شده است؛ زیرا دسترسی آنان به بازارهای صادراتی محدود شده و انتقال محصولات زودفاسدشدنی با دشواری‌های فراوان همراه است.
همزمان، بازرگانان از افزایش بهای شماری از کالاهای وارداتی در بازارهای افغانستان خبر می‌دهند. به گفته الکوزی، قیمت کالاهای الکترونیکی و بسیاری از اقلام وارداتی افزایش یافته است، هرچند در برخی بخش‌ها تولیدات داخلی رشد کرده و سرمایه‌گذاری برای ایجاد کارخانه‌های جدید نیز ادامه دارد.
در همین حال، شاهد حسین، رئیس پیشین اتاق مشترک بازرگانان پیشاور، می‌گوید ساکنان مناطق مرزی در دو سوی خط دیورند بیشترین آسیب را از توقف تجارت متحمل شده‌اند. به گفته او، طی یک سال گذشته صدها هزار نفر، از کارگران روزمزد و رانندگان گرفته تا کارکنان شرکت‌های حمل‌ونقل و نمایندگان گمرکی، شغل خود را از دست داده‌اند.
او افزوده است که اقتصاد مناطق قبایلی، بخش‌هایی از خیبرپختونخوا و بلوچستان به فعالیت گذرگاه‌های مرزی وابستگی زیادی دارد و بسته ماندن این مسیرها، تجارت میان افغانستان و پاکستان را با رکودی کم‌سابقه مواجه کرده است.
