به گزارش خبرگزاری معمار؛ دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) اعلام کرده است که افغانستان نزدیک به ۸۰ درصد برق مورد نیاز خود را از خارج وارد میکند؛ بهگونهای که بیش از ۹۰ درصد این برق از کشورهای آسیای مرکزی و بخش باقیمانده از ایران تأمین میشود.
این نهاد روز سهشنبه، ۱۲ جوزا، در گزارشی هشدار داده که وابستگی گسترده افغانستان به واردات انرژی، این کشور را در برابر بحرانهای احتمالی برق و انرژی آسیبپذیر ساخته است.
براساس این گزارش، تنها ۳۵ تا ۴۰ درصد جمعیت افغانستان به شبکه برق سراسری دسترسی دارند. این میزان در مناطق شهری به حدود ۹۰ درصد میرسد، در حالی که در مناطق روستایی تنها نزدیک به ۱۰ درصد مردم از برق سراسری بهرهمند هستند.
دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) اعلام کرده است که افغانستان نزدیک به ۸۰ درصد برق مورد نیاز خود را از خارج وارد میکند؛ بهگونهای که بیش از ۹۰ درصد این برق از کشورهای آسیای مرکزی و بخش باقیمانده از ایران تأمین میشود.
این نهاد روز سهشنبه، ۱۲ جوزا، در گزارشی هشدار داده که وابستگی گسترده افغانستان به واردات انرژی، این کشور را در برابر بحرانهای احتمالی برق و انرژی آسیبپذیر ساخته است.
براساس این گزارش، تنها ۳۵ تا ۴۰ درصد جمعیت افغانستان به شبکه برق سراسری دسترسی دارند. این میزان در مناطق شهری به حدود ۹۰ درصد میرسد، در حالی که در مناطق روستایی تنها نزدیک به ۱۰ درصد مردم از برق سراسری بهرهمند هستند.
UNDP افزوده است که تقریباً تمامی خانوادهها برای پختوپز و گرمکردن خانههای خود از چوب و زغالسنگ استفاده میکنند؛ روندی که به افزایش جنگلزدایی، آلودگی هوا و تشدید پیامدهای تغییرات اقلیمی منجر شده است.
به گفته این سازمان، با وجود توقف بسیاری از پروژههای زیربنایی پس از تحولات سال ۲۰۲۱، شماری از طرحهای انرژی بار دیگر از سر گرفته شدهاند و پروژههایی مانند «کاسا-۱۰۰۰» و «تاپی» نیز در مراحل مختلف اجرایی قرار دارند.
دفتر برنامه توسعه سازمان ملل همچنین تأکید کرده است که افغانستان از ظرفیت قابلتوجهی در بخش انرژیهای تجدیدپذیر برخوردار است، اما بخش عمده این منابع هنوز مورد بهرهبرداری قرار نگرفتهاند.
این نهاد باور دارد که استفاده مؤثر از منابع انرژی تجدیدپذیر میتواند نه تنها نیازهای داخلی کشور را چندین برابر تأمین کند، بلکه در بلندمدت افغانستان را به یکی از صادرکنندگان انرژی در منطقه تبدیل سازد.
این سازمان افزوده است که تقریباً تمامی خانوادهها برای پختوپز و گرمکردن خانههای خود از چوب و زغالسنگ استفاده میکنند؛ روندی که به افزایش جنگلزدایی، آلودگی هوا و تشدید پیامدهای تغییرات اقلیمی منجر شده است.
به گفته UNDP، با وجود توقف بسیاری از پروژههای زیربنایی پس از تحولات سال ۲۰۲۱، شماری از طرحهای انرژی بار دیگر از سر گرفته شدهاند و پروژههایی مانند «کاسا-۱۰۰۰» و «تاپی» نیز در مراحل مختلف اجرایی قرار دارند.
دفتر برنامه توسعه سازمان ملل همچنین تأکید کرده است که افغانستان از ظرفیت قابلتوجهی در بخش انرژیهای تجدیدپذیر برخوردار است، اما بخش عمده این منابع هنوز مورد بهرهبرداری قرار نگرفتهاند.
این نهاد باور دارد که استفاده مؤثر از منابع انرژی تجدیدپذیر میتواند نه تنها نیازهای داخلی کشور را چندین برابر تأمین کند، بلکه در بلندمدت افغانستان را به یکی از صادرکنندگان انرژی در منطقه تبدیل سازد.
