برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که خدمات هوایی بشردوستانه سازمان ملل متحد در نُه ماه گذشته بیش از یک‌هزار و ۵۰۰ پرواز در افغانستان انجام داده است.
به گفتهٔ این سازمان، این پروازها زمینهٔ دسترسی ۸۵ نهاد بشردوستانه به مناطق دوردست کشور را فراهم کرده‌اند.
این نهاد روز چهارشنبه، ششم عقرب، با نشر ویدیویی در شبکهٔ اجتماعی اکس از عملیات امدادرسانی در بدخشان، گفته است که خدمات هوایی بشردوستانه سازمان ملل از آغاز سال جاری تا پایان ماه میزان، شبکهٔ منظم پروازی را برای انتقال کارکنان امدادرسان به مناطق دوردست افغانستان فعال نگه داشته است.
جسیکا کاکرین، مسئول بخش تدارکات برنامه جهانی غذا در افغانستان، پس از سفر به فیض‌آباد گفته است که رسیدن زمینی به این ولایت، به دلیل راه‌های دشوارگذر کوهستانی، ساعت‌ها یا حتا روزها زمان می‌برد؛ اما پروازهای سازمان ملل مانع توقف روند کمک‌رسانی شده است.
خانم کاکرین هنگام بازدید از انبار ساحوی این نهاد در مرکز بدخشان، روند ذخیره‌سازی و کیفیت مواد غذایی، از جمله آرد، گندم، روغن نباتی و حبوبات را بررسی کرده است.
به گفتهٔ او، محموله‌هایی که با موترهای باربری به انبار منتقل می‌شوند، از نظر رعایت معیارهای صحی بررسی و به‌صورت فیزیکی شمارش می‌شوند تا مواد غذایی مورد نیاز خانواده‌های نیازمند، بدون ضایعات و در کوتاه‌ترین زمان ممکن توزیع شوند.
این تلاش‌ها در حالی ادامه دارد که برنامه جهانی غذا و سازمان خوراک و زراعت ملل متحد درباره وخامت وضعیت غذایی افغانستان در زمستان پیش‌رو هشدار داده‌اند.
بر بنیاد آمار منتشرشده در ۲۱ میزان، حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در افغانستان با گرسنگی حاد و وضعیت بحرانی غذایی روبه‌رو هستند. پیش‌بینی این نهادها نشان می‌دهد که شمار افراد در معرض این وضعیت، از ماه قوس سال جاری تا ماه ثور سال آینده، ممکن است به ۱۹.۲ میلیون نفر، معادل ۳۸ درصد جمعیت کشور، افزایش یابد.
هم‌چنان، پیش‌بینی می‌شود حدود پنج میلیون نفر با وضعیت اضطراری گرسنگی روبه‌رو شوند؛ رقمی که دو برابر آمار شش ماه نخست سال جاری عنوان شده است.
نهادهای امدادرسان، عواملی چون محدودیت‌ها، بیکاری، فقر گسترده، افزایش بهای مواد خوراکی، کاهش چشم‌گیر کمک‌های بین‌المللی و اخراج اجباری مهاجران افغان از ایران و پاکستان را از عوامل تشدید بحران معیشتی در کشور می‌دانند.
برآوردهای سازمان ملل متحد نیز نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۶ خورشیدی، حدود چهار میلیون زن و کودک در افغانستان به درمان سوءتغذیه حاد نیاز خواهند داشت. کاهش منابع مالی، در کنار افزایش نیازها، دسترسی نهادهای بین‌المللی به جمعیت آسیب‌پذیر را با چالش روبه‌رو کرده است.
