به گزارش خبرگزاری معمار؛ مرکز آزادی بیان اعلام کرده است که بسیاری از خبرنگاران افغانستان که پس از بازگشت طالبان ناچار به ترک کشور شدهاند، در تبعید با مشکلات گسترده اقتصادی، روانی و حرفهای روبهرو هستند و شماری از آنان برای تأمین هزینههای زندگی به کار در بخشهای غیرمرتبط روی آوردهاند.
سومین نشست سالانه این مرکز روز سهشنبه ۱۲ می در شهر تورنتو برگزار شد. در این برنامه صدها خبرنگار تبعیدی، فعال رسانهای و چهرههای دانشگاهی و سیاسی حضور داشتند و محور اصلی گفتوگوها وضعیت آزادی بیان و چالشهای خبرنگاران در تبعید بود.
نجیب اصیل، رئیس مرکز آزادی بیان، در این نشست گفت بسیاری از خبرنگاران افغانستان بهدلیل تهدیدهای امنیتی، فشارهای سیاسی و سانسور مجبور به ترک کشور شدهاند، اما در کشورهای میزبان نیز با دشواریهای متعددی مواجه هستند.
او افزود که شمار زیادی از خبرنگاران، با وجود تجربه کاری و تحصیلات عالی، هنوز نتوانستهاند در رسانههای کشورهای میزبان شغل مناسب پیدا کنند و به همین دلیل در حوزههای غیرتخصصی مشغول به کار شدهاند. به گفته او، فشارهای روحی، دوری از خانواده و نگرانیهای امنیتی نیز از چالشهای جدی خبرنگاران تبعیدی به شمار میرود.
در این نشست، لیز دوست، خبرنگار بیبیسی و نویسنده کتاب «بهترین هتل در کابل»، از نقش خبرنگاران افغانستان در ثبت و مستندسازی رویدادهای این کشور قدردانی کرد و گفت بسیاری از آنان با وجود مهاجرت اجباری، همچنان تحولات افغانستان را پوشش میدهند.
همچنین میزگردی با حضور خبرنگاران تبعیدی از افغانستان، ترکیه، فلسطین و اکوادور برگزار شد که در آن درباره دشواریهای خبرنگاری در تبعید، از جمله محدودیت دسترسی به منابع، مشکلات امنیتی و فشارهای روانی، بحث و تبادل نظر صورت گرفت.
اشتراککنندگان این نشست تأکید کردند که همکاری رسانههای بینالمللی با خبرنگاران تبعیدی میتواند به ادامه پوشش رویدادها و انعکاس صدای مردم کشورهای بحرانزده کمک کند.
مرکز آزادی بیان در پایان از دولت کانادا و نهادهای حامی رسانهها خواست روند اسکان مجدد خبرنگاران افغانستان، بهویژه افرادی را که در پاکستان، با مشکلات جدی روبهرو هستند، تسریع کنند.
