به گزارش خبرگزاری معمار؛ نصیراحمد اندیشه، سفیر افغانستان در سویس، می‌گوید تا زمانی که نیمی از جمعیت افغانستان از زنده‌گی عمومی محروم باشند، دستیابی به راه‌حل‌های پایدار در کشور ممکن نیست.
اندیشه روز چهارشنبه، ۲۲ میزان، این سخنان را در هفتادوهفتمین اجلاس سالانه کمیته اجرایی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده‌گان، مطرح کرده است.
او گفته است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران افغانستان، موضوعی داخلی نیست که بتوان آن را به نام «عمل‌گرایی یا حاکمیت ملی» نادیده گرفت.
او تاکید کرده است که این محدودیت‌ها بر روند کمک‌های بشردوستانه و بازگشت مهاجران نیز تاثیر دارند و سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی را ناگزیر می‌سازند که به راه‌حل‌های موقت روی بیاورند.
اندیشه افزوده که با وضع محدودیت‌های تازه، نهادهای بین‌المللی همواره با ابهام روبه‌رو هستند و نمی‌دانند در روزهای آینده چه محدودیت‌هایی وضع خواهد شد.
او همچنین از کمبود منابع مالی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهنده‌گان ابراز نگرانی کرده و گفته که این نهاد تنها ۳۵ درصد از نیازمندی‌های مالی خود برای سال جاری را تامین کرده است.
اندیشه از کمک‌کننده‌گان خواسته است که کاهش بودجه برنامه‌های بشردوستانه و ادغام مجدد را در نظر بگیرند زیرا به گفته او، پیامدهای این کاهش‌ها می‌تواند در آینده به شکل بی‌ثباتی بازگردد.
