امرالله صالح، معاون ریاستجمهوری درحکومت پیشین، میگوید مبارزه با طالبان ارتباطی به حضور یا خروج نیروهای خارجی ندارد و افغانها پیش از ورود نیروهای خارجی نیز با طالبان میجنگیدند.
صالح در پیامی در شبکه اجتماعی اکس نوشته است که مبارزه با طالبان پیش از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شده بود و پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان در اگست ۲۰۲۱ نیز ادامه یافته است.
او گفته است که مداخله نیروهای خارجی، مبارزه بومی افغانها را مختل کرد و شعارها و چارچوبهای سیاسیای را بر آن تحمیل کرد که به گفته او، ارتباط چندانی با واقعیتهای افغانستان نداشت.
صالح افزوده است که نیروهای خارجی ۲۰ سال در افغانستان حضور داشتند و هدف اعلامشده آنان شکست طالبان بود؛ اما به گفته او، این هدف محقق نشد و نیروهای خارجی در نهایت از طریق «توافق شرمآور دوحه» طالبان را قدرتمند کردند.
او گفته است دلایل قدرتدادن به طالبان در ضمایم محرمانه توافق دوحه وجود دارد و اگر این ضمایم «شرمآور» نیستند و توافقی بدون حضور و رضایت مردم افغانستان در آن صورت نگرفته است، باید منتشر شوند.
مقاومت مسلحانه علیه طالبان پیش از سال ۲۰۰۱ جریان داشت و نیروهای مقاومت حدود پنج سال در بخشهایی از افغانستان در برابر طالبان جنگیدند. پس از حمله امریکا به افغانستان و سقوط رژیم طالبان در اواخر ۲۰۰۱، شماری از جریانهای مقاومت در ساختار سیاسی و امنیتی حکومت جمهوری نیز نقش گرفتند.
پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان در اگست ۲۰۲۱ و بازگشت طالبان به قدرت، برخی جریانهای مقاومت سابق و گروههای مخالف طالبان نیز بهگونه پراکنده و نامنظم به درگیری مسلحانه با طالبان ادامه دادهاند. این جریانها، با وجود ادامه فعالیت در بخشهایی از کشور، در مقایسه با دوره پیش از ۲۰۰۱ از تسلط جغرافیایی و گستردگی سابق برخوردار نیستند.
صالح در سالهای اخیر نیز بارها بر وجود ضمایم محرمانه توافق دوحه تأکید کرده است. طالبان وجود چنین ضمایمی را رد کردهاند و امریکا نیز درباره ادعای وجود این ضمایم توضیحی منتشر نکرده است.
حکومت پیشین افغانستان نیز در جریان مذاکرات دوحه، نسبت به مفاد توافق امریکا و طالبان انتقاد داشت و برخی مقامهای آن حکومت معتقد بودند که توافق دوحه زمینه انتقال قدرت به طالبان را فراهم کرده است.
صالح در پیام تازه خود بار دیگر خواستار انتشار ضمایم محرمانه توافق دوحه شده است.
