انوارالحق کاکر، نخستوزیر پیشین پاکستان، خواستار بازنگری در رویکردی شد که به گفته او طی دههها در سیاست افغانستان نسبت به پاکستان وجود داشته است. او اظهار داشت که از زمان حکومت محمد داوود خان، نوعی ذهنیت و دستورکار ضد پاکستانی در میان دولتهای افغانستان شکل گرفته و ادامه یافته است.
کاکر تأکید کرد که پرداختن به این موضوع و یافتن راهحلی برای آن، نه تنها به سود پاکستان بلکه به نفع افغانستان و مردم این کشور نیز خواهد بود.
او با اشاره به اختلافات تاریخی بر سر مرز میان افغانستان و پاکستان گفت که اگر افغانستان در شرایط کنونی بتواند مرزهای موجود، جغرافیا و تمامیت ارضی خود را حفظ کند، این امر یکی از بزرگترین دستاوردهای تاریخ معاصر این کشور خواهد بود.
نخستوزیر پیشین پاکستان افزود که منظور او از این دستاورد صرفاً حفظ قلمرو جغرافیایی نیست، بلکه ایجاد انسجام داخلی، تقویت ثبات سیاسی و فراهمکردن صلح و رفاه برای شهروندان از طریق حکومتداری مؤثر نیز اهمیت اساسی دارد.
کاکر همچنین با اشاره به ادعاهای تاریخی افغانستان درباره مرزها گفت که رویاهای بیپایه گسترش قلمرو به شرق، غرب یا شمال تنها موجب هدر رفتن منابع و انرژی دولت افغانستان میشود.
او که در سال ۱۴۰۲ خورشیدی بهعنوان نخستوزیر موقت پاکستان فعالیت میکرد، در ادامه تأکید کرد که اسلامآباد به دنبال تغییر رژیم یا مهندسی سیاسی در افغانستان نیست.
به گفته او، مسائلی چون نوع نظام سیاسی، ساختار حکومت و میزان رضایت مردم از رهبران کشور، موضوعاتی داخلی هستند که تنها مردم افغانستان باید درباره آن تصمیم بگیرند.
کاکر اظهار داشت: «پاکستان یک قدرت امپریالیستی نیست که بخواهد در امور داخلی دیگر کشورها مداخله کند.»
او در پایان خاطرنشان کرد که برای پاکستان تفاوتی ندارد چه گروه یا نظامی در کابل بر سر قدرت باشد؛ چه یک حکومت دموکراتیک و چه طالبان. به گفته وی، اولویت اصلی اسلامآباد از افغانستان، احترام متقابل به حاکمیت ملی و تأمین امنیت ملی دو کشور است.
