روح بلند آیتالله العظمی محمداسحاق فیاض (ره)، مرجع تقلید برجسته افغانستان و نجف اشرف و فقیه نامدار و عالیقدر جهان تشیع، که بیش از هفت دهه از عمر پربار خود را در مسیر فقاهت، تدریس، تحقیق و خدمت به جهان اسلام سپری کرده بود، به ملکوت اعلی پیوست.
آیتالله العظمی فیاض در سال ۱۳۰۹ خورشیدی در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی دیده به جهان گشود. وی پس از فراگیری مقدمات علوم دینی در زادگاه خود و سپس در مشهد مقدس، برای ادامه تحصیلات عالی حوزوی راهی نجف اشرف شد؛ شهری که به کانون شکوفایی علمی و معنوی ایشان تبدیل گردید.
ایشان در حوزه علمیه نجف بهسرعت در شمار شاگردان ممتاز آیتالله العظمی سیدابوالقاسم خویی قرار گرفت و از معدود عالمانی بود که موفق به دریافت اجازه اجتهاد از این مرجع بزرگ جهان تشیع شد.
آیتالله فیاض طی دههها تدریس در حوزه علمیه نجف، به یکی از استادان برجسته درس خارج فقه و اصول تبدیل شد و صدها فقیه، محقق و مدرس از محضر علمی وی بهره بردند. آثار ارزشمند علمی ایشان، از جمله «محاضرات فی اصول الفقه»، «التعالیق المبسوطة علی العروة الوثقی» و «منهاج الصالحین»، از منابع معتبر و مورد استناد در حوزههای علمیه به شمار میروند.
این مرجع عالیقدر افزون بر جایگاه رفیع علمی، به دلیل تواضع، زهد، اخلاق کریمانه و رفتار پدرانه با طلاب و مردم، از محبوبیت و احترام ویژهای در میان شیعیان برخوردار بود. وی سالها با حمایت از نیازمندان، رسیدگی به امور مؤمنان و ارائه رهنمودهای دینی و اجتماعی، نقش مهمی در تقویت هویت دینی و فرهنگی مسلمانان، بهویژه مردم افغانستان، ایفا کرد.
فعالیتهای گسترده ایشان در تأسیس مراکز علمی، آموزشی و خیریه، از جمله پروژه بزرگ «مدینةالعلم» در نجف اشرف و حمایت از نهادهای علمی و خیریه در افغانستان، بخشی از میراث ماندگار آن مرجع فقید به شمار میرود.
رحلت آیتالله العظمی محمداسحاق فیاض ضایعهای بزرگ برای جهان اسلام، حوزههای علمیه، جامعه تشیع و مردم افغانستان محسوب میشود. بیتردید آثار علمی، خدمات دینی و میراث معنوی ایشان برای نسلهای آینده همچنان الهامبخش و ماندگار خواهد بود.
اطلاعیه دفتر حضرت آیت الله العظمی فیاض(رضوان الله تعالی علیه)
بسم الله الرحمن الرحيم
﴿إِنَّا لِلّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ﴾
با کمال تأسف و اندوه، خبر درگذشت مرجع معظم تقلید حضرت آیتالله العظمی حاج شیخ محمد اسحاق فیاض (قدس سره الشريف) را دریافت کردیم؛ بزرگمردی که عمر مبارک خود را در راه خدمت به دین، تدریس علوم اسلامی، تربیت علما و فضلا، و بذل تلاش در مسیر نشر معارف اهلبیت(علیهم السلام) و تبیین احکام شریعت مقدسه سپری نمود.
بیشک رحلت ایشان، بهدلیل جایگاه بلند علمی و دینی و همچنین آثار علمی ارزشمندی که از خود به یادگار گذاشتند، خسارتی بزرگ برای حوزههای علمیه و عموم مؤمنان به شمار میرود.
از درگاه خداوند متعال مسألت داریم که ایشان را مشمول رحمت واسعه خود قرار داده و با محمد و خاندان پاکش(صلوات الله عليهم أجمعين) محشور فرماید و به بازماندگان، شاگردان، مقلدان و دوستداران ایشان صبر و آرامش خاطر عنایت فرماید.
ولا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم.
