فاطمه اوزگون نصرت، زن افغان و بنیانگذار «اکادمی آنلاین بهدخت»، در روایتی که از سوی عفو بینالملل منتشر شده، از تجربه شخصی خود در محرومیت از آموزش و تلاش برای ادامه تحصیل دختران در افغانستان در شرایط حاکمیت طالبان سخن گفته است.
او میگوید که محدودیتهای آموزشی را از کودکی تجربه کرده است؛ زمانی که در دهه ۹۰ میلادی، در دوره نخست طالبان، در حدود ۱۲ یا ۱۳ ساله بود و با بستهشدن مکاتب، زندگیاش بهطور ناگهانی تغییر کرد.
به گفته او، در آن دوران نه اینترنت وجود داشت و نه امکانات آموزشی، و فضای ترس باعث شد بسیاری از خانوادهها حتی کتابها و عکسهای خانوادگی خود را از بین ببرند. با این حال، او توانست چند کتاب را از کتابخانه پدربزرگش نجات دهد و در همان سالهای دشوار، در خانهای بدون برق و با نور چراغ تیل درس بخواند.
فاطمه پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱، تحصیلات خود را ادامه داد، در رشته حقوق در دانشگاه کابل درس خواند، با نهادهای غیردولتی کار کرد و برای ادامه تحصیل در مقطع ماستری به استانبول رفت. او میگوید پس از بازگشت دوباره طالبان در سال ۱۴۰۰، امیدش برای بازگشت به افغانستان از بین رفت.
در پی این وضعیت، او یک پلتفورم آموزشی آنلاین برای دختران افغان ایجاد کرد که بعدها «اکادمی آنلاین بهدخت» نام گرفت. به گفته او، این برنامه بهسرعت مورد توجه قرار گرفت و داوطلبان آموزشی به آن پیوستند و دخترانی از ولایتهای مختلف افغانستان در آن ثبتنام کردند.
در حال حاضر بیش از ۲۰۰ دختر در این اکادمی آموزش میبینند. این برنامه مطابق نصاب پیشین مکاتب افغانستان تدریس میکند و در کنار آن، مهارتهایی مانند کمپیوتر نیز آموزش داده میشود. بسیاری از شاگردان در مناطق روستایی زندگی میکنند و با مشکلاتی مانند اینترنت ضعیف، کمبود تجهیزات و محدودیتهای مالی روبهرو هستند، اما خانوادهها با وجود دشواریها تلاش میکنند زمینه آموزش را برای دختران فراهم کنند.
فاطمه میگوید برخی از دانشآموزان با وجود این شرایط توانستهاند به برنامههای آموزشی آنلاین دانشگاهی نیز راه پیدا کنند. او تأکید میکند که آموزش در این اکادمی رایگان است و هیچگونه تمویل رسمی ندارد و اکنون نیازمند حمایت مالی برای فراهمکردن تجهیزات و دسترسی بهتر به اینترنت است.
او در پایان نوشته است که با وجود سختیها، امید دارد دختران افغان دوباره به آموزش دسترسی پیدا کنند و آیندهای با کرامت و برابری بسازند. به باور او، «اکادمی بهدخت» هرچند یک گام کوچک است، اما تغییرات بزرگ از همین قدمهای کوچک آغاز میشود.
