در حالی که محدودیتهای طالبان بر آموزش، کار و آزادیهای اجتماعی در افغانستان ادامه دارد، برخی تحلیلگران نسبت به پیامدهای این سیاستها هشدار میدهند و آن را زمینهساز بیثباتیهای گسترده در آینده کشور میدانند.
اختر محمد راسخ در گفتوگو با خبرگزاری معمار میگوید که افزایش فشارها بر شهروندان، بهویژه زنان و جوانان، میتواند افغانستان را در بلندمدت به سمت یک جنگ داخلی طولانیمدت سوق دهد.
او با اشاره به بسته ماندن دروازههای آموزش به روی دختران و محدود بودن فرصتهای کاری در کشور تأکید کرده است که این وضعیت نهتنها باعث نارضایتی گسترده اجتماعی شده، بلکه زمینه را برای مداخله و رقابت قدرتهای منطقهای نیز فراهم میسازد.
به گفته این تحلیلگر، ادامه چنین روندی میتواند شرایطی مشابه دهههای گذشته افغانستان را تکرار کند؛ دورانی که کشور شاهد جنگهای طولانی، مداخله خارجی و بیثباتی سیاسی گسترده بود.
در همین حال، منتقدان سیاستهای کنونی طالبان میگویند که محدودیتهای آموزشی، بهویژه محرومیت دختران از تحصیل و کاهش فرصتهای شغلی، آینده یک نسل را با خطر جدی مواجه کرده و شکاف میان حکومت و جامعه را عمیقتر ساخته است.
با این حال، طالبان همواره تأکید کردهاند که سیاستهایشان در چارچوب شریعت اسلامی است و هدف آنها تأمین امنیت و ثبات در کشور عنوان شده است.
اما در سطح جامعه، نگرانیها درباره آینده افغانستان همچنان رو به افزایش است؛ نگرانیهایی که از احتمال تشدید تنشهای داخلی و بازگشت به چرخه بیثباتی در سالهای گذشته حکایت دارد.
