«هر درخت یک امید»؛ ابتکار جوانان برای نفس تازه در کابل

به گزارش خبرگزاری معمار، در حالی‌ که آلودگی شدید هوا زندگی باشندگان کابل را دشوار کرده و بسیاری تنها در شبکه‌های اجتماعی به انتقاد بسنده می‌کنند، گروهی از جوانان تحصیل‌کرده با راه‌اندازی کارزاری داوطلبانه، دست به اقدام عملی برای سبزتر کردن پایتخت زده‌اند.
این حرکت با عنوان «هر درخت یک امید» از سوی تمیم و اقبال عالم‌یار، دو برادر جوان، آغاز شده است. آنان با کاشت نهال و احیای ساحات سبز می‌کوشند کیفیت هوا را بهبود بخشیده و فرهنگ حفاظت از محیط‌زیست را ترویج کنند.
تمیم عالم‌یار، دانش‌آموخته رشته انجنیری و مسئول این کارزار، می‌گوید ایده این حرکت از یک گفت‌وگوی خانوادگی شکل گرفت. او توضیح می‌دهد زمانی که همراه خانواده ویدیوهای عمران ودان، یوتیوبر افغان را تماشا می‌کردند، برادرش پیشنهاد کرد که چرا در کنار سفرها و بازدیدها، درختی به یادگار کاشته نشود. همین پرسش ساده به آغاز یک کارزار محیط‌زیستی انجامید.
دو برادر از تپه‌های خاکی شهرک حاجی نبی کارشان را شروع کردند و نخستین ۱۲ نهال را بدون هیچ‌گونه چشم‌داشت مالی کاشتند. آنان هدف خود را ترویج فرهنگ کار خیر، حس مسئولیت اجتماعی و وطن‌دوستی عنوان می‌کنند.
به گفته تمیم، تاکنون در هشت مرحله درخت‌کاری، ۱۴۲ درخت در نقاط مختلف کابل از جمله تپه‌های شهرک حاجی نبی، مسجد سادات هوفیانی، بند قرغه، زیارت سخی و ساحه کارته سه کاشته شده است. او ابراز امیدواری می‌کند که مسئولان محلی در زمینه تأمین آب این مناطق همکاری کنند تا این تپه‌ها به پارک‌های سبز تبدیل شوند.
این گروه در نظر دارد فعالیت‌های خود را به ولایت‌های همجوار کابل مانند میدان وردک، بامیان و غزنی نیز گسترش دهد و در نهایت با حمایت مردمی، کارزار را به تمامی ۳۴ ولایت کشور ببرد. به گفته تمیم، از ولایت‌هایی چون هرات، نیمروز و سرپل نیز داوطلبانی برای راه‌اندازی حرکت مشابه اعلام آمادگی کرده‌اند.
کارزار «هر درخت یک امید» اکنون حدود ۳۰ عضو داوطلب دارد. در دو ماه نخست، اعضا هزینه‌ها را شخصاً تأمین می‌کردند و هر نفر ۵۰۰ افغانی پرداخت کرده بود. نخستین کمک مردمی، ۱۲ هزار افغانی از سوی یک بانوی افغان مقیم آلمان بود که برای خرید نهال و تأمین آب مصرف شد.
این گروه بر کاشت گونه‌های بومی افغانستان مانند ارغوان، توت، شنگ، ناجو و بلوط تمرکز دارد و معتقد است گسترش برخی گونه‌های غیربومی مانند بید روسی به تنوع زیستی آسیب زده است. تمیم می‌گوید آنان حتی برای تکثیر بلوط، بذر آن را تهیه کرده‌اند و هدف دارند در پنج سال آینده هزاران درخت بکارند.
با وجود استقبال شماری از باشندگان محل، این حرکت با چالش‌هایی نیز روبه‌رو بوده است؛ از کمبود آب و افزایش هزینه‌های آبیاری گرفته تا تخریب برخی نهال‌ها توسط افراد ناشناس. با این حال، به گفته تمیم، همکاری بسیاری از ساکنان محل در نگهداری و آبیاری درختان، انگیزه گروه را دوچندان کرده است.
در فصل زمستان که امکان درخت‌کاری کمتر است، این گروه کتاب داستانی برای کودکان تهیه کرده و برنامه برگزاری نشست‌های آگاهی‌دهی در دانشگاه‌ها و مکاتب را روی دست دارد تا اهمیت حفاظت از محیط‌زیست را ترویج کند.
تمیم باور دارد که پیوند دوباره با طبیعت می‌تواند امید اجتماعی را تقویت کند. او می‌گوید: «هر جوان می‌تواند با یک اقدام کوچک، تصویر تازه‌ای از افغانستان بسازد.»
در همین حال، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد هشدار داده است که تغییرات اقلیمی افغانستان را به‌شدت آسیب‌پذیر کرده و بخش بزرگی از ولایت‌های کشور با خطر کاهش منابع آبی و تهدید معیشت مردم روبه‌رو هستند؛ موضوعی که اهمیت چنین ابتکارهای مردمی را برجسته‌تر می‌کند.