نویسنده: م. کهریزنوی
این یاد داشت به بررسی تناقض آشکار بین ادعای مقامات اماراتی و امریکایی در مبارزه با تروریسم و واقعیت عملکرد امارات متحده عربی در حمایت از گروههای تروریستی می پردازد. با استناد به شواهد متقن، نشان داده میشود که امارات ضمن عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی کودک کش و همکاری با امریکا، خود به یکی از حامیان اصلی تروریسم در منطقه تبدیل شده و جنایات متعددی در یمن، سوریه و لیبی مرتکب شده است. در مقابل، جنبش انصارالله یمن (حوثیها) به عنوان مدافعان مقاومت در برابر تروریسم دولتی اسرائیل و امریکا مورد تحلیل قرار میگیرند.
در جهانی که مفاهیم اخلاقی و حقوق بشری گاه به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی تبدیل میشوند، شاهد نمایشی تلخ از دوگانگی رفتاری برخی حکومتها هستیم. گزارش وزارت خارجه امریکا از گفتگو با امارات درباره “مقابله با تهدید تروریستهای حوثی” (به گفته آنها)، در حالی منتشر میشود که اسناد و گزارشهای معتبر بینالمللی، امارات را به عنوان یکی از حامیان اصلی تروریسم در خاورمیانه معرفی میکنند. این تناقض گویا، نیازمند تحلیل عمیقتری از ماهیت واقعی بازیگران منطقه است.
بر اساس گزارشهای مستند، امارات متحده عربی در سالهای اخیر:
- در انتقال سلاح به گروههای تکفیری در سوریه نقش داشته است
- از تروریستهای داعش و جبهه النصره حمایت مالی و تسلیحاتی کرده است
- در لیبی با حمایت از کودتاچیان و حملات مستقیم هوایی، ثبات منطقه را برهم زده است
- با حمایت عربستان در یمن مرتکب جنایات جنگی شده است
این در حالی است که همین کشور در گفتگو با امریکا، حوثیهای یمن را “تروریست” معرفی میکند. از منظر اسلام، این رفتار مصداق بارز “نفاق سیاسی” است که قرآن کریم در سوره بقره:۱۴به شدت آن را محکوم میکند: “وَإِذَا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَىٰ شَیَاطِینِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَکُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ” (و هنگامی که با اهل ایمان دیدار کنند، گویند: ما ایمان آوردیم و چون با شیطان هایشان که سرانِ شرک و کفرند خلوت گزینند، گویند: بدون شک ما با شماییم، جز این نیست که ما با تظاهر به ایمان آنان را مسخره می کنیم.)
امارات با عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی کودک کش، نه تنها به آرمان فلسطین خیانت کرده، بلکه با کشوری همپیمان شده که خود مصداق کامل “تروریسم دولتی” است. رژیمی که کودکان فلسطینی را به گلوله میبندد، خانهها را بر سر ساکنانش ویران میکند، سالهاست مردم غزه را در محاصره غیرانسانی نگه داشته است.
این اقدام امارات در تضاد کامل با موازین اسلامی است، دین مقدس اسلام بر وحدت امت اسلامی و دفاع از مظلومان تأکید دارد.
جنبش انصارالله یمن (حوثیها) با وجود تمام تبلیغات منفی، نشان دادهاند که در مقابل تجاوز نظامی ائتلاف سعودی-اماراتی مقاومتی قهرمانانه داشتهاند، از آرمان فلسطین حمایت عملی کرده و در مقابل رژیم کودک کش صهیونیستی موضع قاطع گرفتهاند، علیه تروریسم تکفیری که توسط امارات و عربستان حمایت میشود، مبارزه کردهاند.
این مقاومت، تجلی سوره انفال:۶۰ است که اسلام به آن توصیه کرده است، می فرماید:” وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ (انفال:۶۰)
یعنی: و در برابر آنان آنچه در قدرت و توان دارید از نیرو و نفرات و ساز و برگ جنگی و اسبان ورزیده برای جنگ آماده کنید تا به وسیله آنها دشمن خدا و دشمن خودتان ودشمنانی غیر ایشان را که نمی شناسید، ولی خدا آنان را می شناسد بترسانید. و هر چه در راه خدا هزینه کنید، پاداشش به طور کامل به شما داده می شود، و مورد ستم قرار نخواهید گرفت.
و اما نقش امریکا و اسرائیل به عنوان حامیان اصلی تروریسم در منطقه باید بازگو نمود، امریکا با حمایت از دیکتاتورها و ایجاد جنگهای نیابتی، زمینه رشد تروریسم را فراهم کرده است و اسرائیل با اشغالگری و ترور شخصیتهای مقاومت، خود نمونه بارز تروریسم دولتی است و همکاری اطلاعاتی و نظامی این دو با امارات، مثلث شومی را تشکیل داده که صلح منطقه را تهدید میکند.
ما در دوراهی اخلاقی و تاریخی قرار داریم: از یک سو، حکومتهایی مانند امارات که با شعار مبارزه با تروریسم، خود بانی تروریسم هستند و با عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی، به آرمانهای امت اسلامی خیانت میکنند. از سوی دیگر، جنبشهای مقاومتی مانند انصارالله یمن که با تمام محدودیتها، در برابر ظلم ایستادهاند.
سؤالی که هر انسان آزاده و هر مسلمان آگاهی باید از خود بپرسد این است که آیا میتوانیم شاهد همپیمانی حکومتهای عربی با رژیمی باشیم که روزانه کودکان و زنان بی دفاع فلسطینی را به خاک و خون میکشد و همچنان سکوت کنیم؟ آیا میتوانیم ادعای مبارزه با تروریسم را از زبان کسانی بپذیریم که خود، تروریستهارا حمایت میکنند؟
حقوق بشر اسلامی و جهانی، نه در گفتار که در کردار سنجیده میشود. مقاومت یمن در برابر تجاوز ائتلاف سعودی-اماراتی و حمایت آنان از مردم فلسطین، درس بزرگی برای همه کسانی است که به کرامت انسانی و عدالت باور دارند.
امروز وظیفه روشنفکران، علما و همه آزادگان جهان است که این دوگانگیهای اخلاقی را افشا کنند و ندای حقطلبی را بلند کنند. تاریخ قضاوت خواهد کرد که در این آزمون بزرگ انسانی، در کدام سو ایستادهایم: در سوی ستمگران و حامیان تروریسم، یا در سوی مظلومان و مدافعان حقیقی کرامت انسانی.
” وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ
و به کسانی که به آیات خدا، پیامبر و مردم مؤمن ستم کرده اند، تمایل و اطمینان نداشته باشید و تکیه مکنید که آتش دوزخ به شما خواهد رسید ودر آن حال شما را جز خدا هیچ سرپرستی نیست، سپس یاری نمی شوید. (هود:۱۱۳).
