ولادت حضرت مهدی (عج) و امید به عدالت جهانی

ولادت حضرت مهدی (عج)، منجی موعود شیعیان، نقطه عطفی در باورهای اسلامی است که نویدبخش ظهور عدالت، صلح و رفع ستم در سراسر جهان می‌باشد. این قلم با بررسی مفهوم مهدویت و وعده ظهور آن حضرت، به تحلیل مصائب چند دهه اخیر افغانستان از جمله تجاوزات خارجی، جنگ‌های داخلی و حکومت طالبان می‌پردازد.
IMAM MAHDI

حلول ماه مبارک شعبان المعظم ماه پیامبر اعظم (ص) ماه عشق و رحمت خداوندی و اعیاد خجستهء نیمه شعبان بر منظران و آزدگان جهان مبارک باد.
ولادت حضرت مهدی (عج)، منجی موعود شیعیان، نقطه عطفی در باورهای اسلامی است که نویدبخش ظهور عدالت، صلح و رفع ستم در سراسر جهان می‌باشد. این قلم با بررسی مفهوم مهدویت و وعده ظهور آن حضرت، به تحلیل مصائب چند دهه اخیر افغانستان از جمله تجاوزات خارجی، جنگ‌های داخلی و حکومت طالبان می‌پردازد. با تأکید بر محرومیت‌های فعلی به ویژه علیه زنان، دختران و شیعیان، مطلب پیش رو نشان می‌دهد که چگونه آموزه مهدویت می‌تواند به عنوان منبع امید و محرک مقاومت در برابر ظلم عمل کند.
حضرت مهدی (عج)، دوازدهمین امام شیعیان، در نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری متولد شدند و از دیدگاه اعتقادی شیعه، ایشان منجی نهایی بشریت هستند که در آخرالزمان ظهور کرده و جهان را از ظلم و جور پاک خواهد کرد. در افغانستان، که بیش از چهار دهه است با جنگ، تجاوز خارجی و بحران‌های داخلی دست‌ و پنجه نرم می‌کند، این باور می‌تواند معنایی عمیق یابد. از تجاوز اتحاد جماهیر شوروی سابق و سپس حمله امریکا و ناتو، تا جنگ‌های داخلی احزاب سیاسی و آمدن مجدد طالبان، مردم افغانستان همواره در جست وجوی صلح و عدالت بوده‌اند.
آموزه مهدویت در اسلام بر پایه این اندیشه است که در پایان تاریخ، فردی الهی ظهور خواهد کرد تا زمین را از عدل و داد پر کند. این آموزه نه تنها یک باور مذهبی، بلکه منبع امید برای مظلومان در سراسر جهان است. در افغانستان، که همیشه تبعیض و نابرابری وجود داشته و دارد، این وعده می‌تواند به مردم نیرو و امید ببخشد.
افغانستان از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون صحنه درگیری‌های پیچیده بوده است. تجاوز شوروی سابق (۱۹۷۹-۱۹۸۹) و سپس حضور امریکا و ناتو (۲۰۰۱-۲۰۲۱) به بهانه مبارزه با تروریسم و آوردن دمکراسی، نه تنها ثبات نیاورد، بلکه باعث تشدید خشونت‌ها شد. جنگ‌های داخلی میان احزاب سیاسی در دهه ۱۹۹۰ نیز هزاران کشته و آواره بر جای گذاشت. امروز، با بازگشت طالبان به قدرت، محدودیت‌های بی‌سابقه‌ای علیه زنان و اقلیت‌ها اعمال شده است.
طالبان با صدور اصولنامه‌های سختگیرانه، حقوق اولیه زنان و دختران را نقض کرده‌اند. ممنوعیت تحصیل دختران در مکاتب و دانشگاه‌ها، محدودیت‌های شدید بر اشتغال زنان حتی برای نان‌آوران خانواده، و محرومیت از مشارکت اجتماعی، نه تنها ناقض حقوق بشر است، بلکه آینده کشور را تهدید می‌کند.
اصولنامه اخیر طالبان که حقوق شیعیان و دیگر اقلیت‌های مذهبی را نادیده گرفته، نشان‌دهنده عمق تبعیض در کشور است. شیعیان افغانستان که همواره مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، اکنون با قوانینی مواجه هستند که حق برابری آنان را انکار می‌کند. این شرایط، پیوندی عمیق با آرمان ظهور حضرت مهدی (عج) دارد که وعده داده است همه انسان‌ها را فارغ از قومیت و مذهب، تحت عدالت الهی گرد آورد.
در چنین شرایطی، باور به ظهور حضرت مهدی (عج) می‌تواند به مردم جهان امید دهد که ظلم پایدار نخواهد بود. این آموزه نه تنها به معنای انتظار منفعلانه نیست، بلکه دعوت به تلاش برای عدالت در حد امکان است. بسیاری از فعالان حقوق بشر و مذهبی در کشور های اسلامی، با الهام از این اندیشه، به مقاومت مسالمت‌آمیز در برابر ستم ادامه می‌دهند.
ولادت حضرت مهدی (عج) نماد امید به آینده‌ای عادلانه و صلح‌آمیز است. مردم کشور ما، که سال‌هاست با جنگ و ستم دست به گریبان است، این باور می‌تواند صبر و امید را تقویت کند.

نویسنده: ز. نظری

Facebook
Twitter
WhatsApp
Telegram
Email
مطالب مرتبط
0 0 رای ها
رتبه بندی نوشته
اشتراک در
اطلاع از
0 دیدگاه ها
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x