نصیر احمد اندیشه، سفیر و نماینده افغانستان در ملل متحد در ژنو، گفته است که اداره طالبان در نهادهای بینالمللی و حقوق بشری بهعنوان «کاریکاتوری از بدویترین نوع ممکن حکومت» و یک «مزاح بدمزه قرن ۲۱» شناخته میشود.
اندیشه در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که برخلاف ادعاهای سخنگویان طالبان، سال ۲۰۲۵ میلادی برای حاکمان کابل سالی سرشار از عقبگرد و شکست در عرصه دیپلماسی بوده است.
این در حالی است که ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، همزمان با پایان سال ۲۰۲۵، در یادداشتی مدعی شد که طالبان در بخش دیپلماسی و روابط خارجی به «پیشرفتهای خوبی» دست یافتهاند. او برای توضیح این ادعا گفت که معاونان و وزیران طالبان در این سال ۹۹ سفر خارجی انجام دادهاند.
اما نصیر احمد اندیشه در واکنش به این ادعاها تأکید کرده است که اداره طالبان، بهجز «شناسایی تاکتیکی و میانتهی روسیه» و «استفاده کاملاً ابزاری هند»، نزدیکترین حامیان دیپلوماتیک خود را در سال گذشته از دست داده است؛ هرچند او نام هیچ کشوری را بهگونه مشخص یاد نکرده است.
به گفته اندیشه، در ساختارهای امنیتی و ژئوپولیتیکی منطقه، حکومت طالبان بهعنوان یک واقعیت تلخ و موقتِ مرحله گذار و یک «بمب ساعتی» تلقی میشود؛ بمبی که هیچ کشوری نمیخواهد مسئولیت انفجار آن را بپذیرد، اما همه باید برای پیامدهای آن آماده باشند.
او افزوده است که در حال حاضر، تعامل دیپلوماتیک و استخباراتی کشورهای منطقه با طالبان، بیشتر بر اساس «دفع شر» و جلوگیری از سوءاستفاده رقیبان شکل گرفته است، نه پذیرش مشروعیت این حکومت.
سفیر افغانستان در ژنو تأکید کرده است که بزرگترین خطر طالبان متوجه مردم افغانستان است. او نوشته است:
«بزرگترین تهدید حکومت طالبانی متوجه دولت ـ ملت افغانستان است؛ دولتی که با امارت خشن ولی ترقینگر عبدالرحمنخانی آغاز شد و نباید گذاشته شود که با امارت متعصب و متحجر هبتاللهیی پایان یابد.»
به باور نصیر احمد اندیشه، مقاومت مردم افغانستان، چه زن و چه مرد، یگانه روزنه امید برای تغییر، تحول مثبت و عبور از وضعیت کنونی کشور است.
