اظهارات اخیر آمنه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، بار دیگر توجه افکار عمومی جهان را به وضعیت نگرانکننده زنان و دختران در افغانستان جلب کرده است. او با ابراز نگرانی شدید، سیاستهای طالبان را مصداق «تبعیض نظاممند» علیه زنان دانسته و از جامعه جهانی خواسته است در برابر این وضعیت سکوت نکند.
به گفته معاون دبیرکل سازمان ملل، میلیونها زن و دختر افغان از ابتداییترین حقوق انسانی خود، از جمله حق آموزش، اشتغال، امنیت فردی و آزادی رفتوآمد محروم شدهاند. این محدودیتها نه تصمیمهایی مقطعی، بلکه بخشی از یک رویکرد ساختاری و هدفمند است که عملاً زنان را از عرصه عمومی حذف کرده است.
سازمان ملل تأکید میکند که تداوم این وضعیت، پیامدهایی فراتر از نقض حقوق فردی دارد. محرومسازی زنان، توسعه انسانی افغانستان را با بحران جدی مواجه کرده و آینده اجتماعی و اقتصادی این کشور را تضعیف میکند.
حذف نیمی از جمعیت از چرخه آموزش و کار، به گسترش فقر، انزوای اجتماعی و وابستگی بیشتر به کمکهای بشردوستانه میانجامد.
هشدار آمنه محمد درباره خطر بیتفاوتی جامعه جهانی، یادآور تجربههای گذشته است؛ جایی که سکوت یا واکنشهای نمادین، به تداوم و حتی تشدید نقض حقوق بشر منجر شده است. او با تأکید بر این اصل که «حقوق زنان در همهجا، حقوق بشر است»، مسئولیت اخلاقی و حقوقی دولتها و نهادهای بینالمللی را برجسته میسازد.
در مجموع، از دیدگاه سازمان ملل، آنچه امروز در افغانستان جریان دارد، یکی از جدیترین چالشهای حقوق بشری معاصر است. ادامه این روند، نهتنها زندگی زنان و دختران افغان را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه اعتبار و کارآمدی نظام بینالمللی حقوق بشر را نیز به آزمون میگذارد؛ آزمونی که عبور از آن، مستلزم اقدام هماهنگ، مسئولانه و فراتر از ابراز نگرانیهای دیپلماتیک است.
