پناهجویان افغان در اردوگاه کاکوما در کنیا میگویند پس از فرار از افغانستان، اکنون در شرایطی بحرانی و فراموششده در افریقا زندگی میکنند و خواستار توجه فوری جامعه جهانی به وضعیت آنان هستند.
در شرایطی بسیار دشوار
پناهجویان افغان که پس از سقوط کابل به دست طالبان در اسد ۱۴۰۰ گریختند و درجریان روند اسکان مهاجرین در اردوگاه کاکوما مستفر شدند در شرایطی بسیار دشوار در گوشه دورافتادهای از دنیا با چالشهای جدی زندگی روزمره روبهرو هستند.
در اردوگاههای دورافتادهای مانند اردوگاه پناهجویان کاکوما، پناهجویان افغان با چالشهای جدی روزمره روبهرو هستند. به گفته پناهجویان دسترسی به غذا، آب آشامیدنی سالم، خدمات درمانی و آموزش محدود است. فرصتهای شغلی تقریبا وجود ندارد و خانوادهها به کمکهای بشردوستانهای وابستهاند که اغلب کافی نیست. خانوادههای پناهجو میگویند بسیاری از کودکان بدون آموزش مناسب بزرگ میشوند و جوانان امیدی به آیندهای امن ندارند.
این پناهجویان از بلاتکلیفی در روند اسکان مجدد شکایت دارند و از سازمان ملل متحد خواستهاند رسیدگی فوری به وضعیتشان را در اولویت قرار دهد.
یک نیروی امنیتی سابق که در این ارودگاه حضور دارد افزود که فشار روانی بر پناهجویان بسیار سنگین است. آنان پس از فرار از خشونت در افغانستان، اکنون با بلاتکلیفی، انتظارهای طولانی برای اسکان مجدد و نبود اطلاعات روشن درباره آینده خود دستوپنجه نرم میکنند.
اردوگاه پناهجویان کاکوما که در ولایت ترکانا شمالغرب کنیا واقع است، یکی از بزرگترین اردوگاههای پناهجویان در افریقاست. این اردوگاه از سال ۱۹۹۲ میزبان هزاران پناهجو از کشورهای مختلف بوده است.
پناهجویان افغان از سازمان ملل متحد، نهادهای بشردوستانه و کشورهای کمککننده خواستار افزایش کمکهای انسانی، روندهای سریعتر و عادلانهتر اسکان مجدد، دسترسی به آموزش و برنامههای معیشتی و تقویت سازوکارهای حمایتی هستند تا وضعیت آنان بهبود یابد.
