۲۶ دلو یوازې د شوروي اشغال پای نه و، بلکې د دې ښکارندوی وګرځېد چې د خلکو روا غوښتنې او اراده د زور او بهرني واک پر وړاندې بریالۍ کېدای سي. دا ورځ څرګندوي چې ملتونه، آن که مادي سرچینې یې لږې هم وي، د یووالي، باور او ټینګې ارادې په مټ کولای سي د نړۍ پر ځواکمنو پوځونو برلاسي سي او هغه واکمني چې د خلکو ملاتړ ونه لري، له ناکامۍ سره مخ کړي.
۲۶ دلو ۱۳۶۷ د افغانستان په معاصر تاریخ کې یوه برخلیک ټاکونکې ورځ ده؛ هغه ورځ چې څرګنده يي کړه چي د خلکو اراده او غوښتنه، آن د یو ستر نړیوال ځواک پر وړاندې، د یوه ملت برخلیک بدلولای سي. له شوروي اتحاد سره لس کلنه جګړه، سره له دې چې هغه لوری پوځي برلاسی او پرمختللي وسایل لرل، ونه توانېدله په افغانستان کې د خلکو ملاتړ خپل کړي او ګومارل سوې واکمني ټینګه وساتي. د خلکو مقاومت چې د خپلواکۍ، ملي پیژندنې او فرهنګي ارزښتونو پر بنسټ ولاړ و، د شوروي د ماتې بنسټیز لامل سو او دا یې څرګنده کړه چې ریښتینی ځواک د خلکو په ملاتړ کې نغښتی وي، نه یوازې په وسلو او پوځ کې.
د افغانستان مجاهدینو د لږو امکاناتو او د ناڅاپي بریدیزو تګلارو په کارولو سره وتوانېدل یو سمبال او ځواکمن پوځ په ستړې کوونکې جګړه کې له خوځښت وغورځوي. خو دا بریا یوازې پوځي بریا نه وه؛ بلکې د ګډې ارادې او د خلکو د ملاتړ څرګندونه وه. د کابل واکمني هېڅکله د خلکو له خوا ونه منل سوه او یوازینی تکیه یې د اشغالګرو پر ملاتړ وه. دې تجربې څرګنده کړه چې هېڅ واکمني، که هر څومره پراخې سرچینې او بهرنی ملاتړ هم ولري، د خلکو له ریښتیني ملاتړ او ونډې پرته تل پاتې نسي کېدای .
د دې بریا اغېزې یوازې د جګړې له ډګر څخه ور هاخوا وغځېدې. د افغانستان تاریخ او ورته نړیوالې بېلګې ښايي چې زورواکي او ګومارل سوې واکمنۍ، که د خلکو ملاتړ ونه لري، له زوال او ماتې سره مخ کېږي. ۲۶ دلو په څرګنده وښودله چې د خلکو ملاتړ او ګډه اراده د واکمنیو د ټینګښت یا ړنګېدو تر ټولو پیاوړي لاملونه دي، او پوځي ځواک له دې ملاتړ پرته بریالی کېدای نه سي.
دا ورځ، د خپل سیاسي او پوځي ارزښت تر څنګ، د پیژندنې او فرهنګ نښه هم ګرځېدلې ده. نسلونه له همدې سترې پېښې سره لوی سوي دي او ۲۶ دلو د افغانستان په ګډه حافظه کې د روا مقاومت، ملي یووالي او د خلکو د ارادې د بریا نښه ګرځېدلې ده. همدارنګه د نړۍ د سیاسي او پوځي شنونکو لپاره دا تجربه یو مهم درس دی، چې پوځي ځواکونه په نامساوي جګړو کې له ناکامۍ سره مخ کېږي که د خلکو ملاتړ ونه لري، او هره واکمني د ټینګښت لپاره ټولنیز ملاتړ ته اړتیا لري.
۲۶ دلو یوازې د شوروي اشغال پای نه و، بلکې د خلکو د روا غوښتنې او ارادې د بریا نښه سوه. دا ورځ ښايي چې ملتونه، که هر څو لږې مادي سرچینې ولري، د یووالي، باور او ټینګې ارادې په مټ کولای سي د نړۍ پر ځواکمنو پوځونو برلاسي سي او هغه واکمني چې د خلکو ملاتړ ونه لري، ناکامه کړي. د افغانستان تاریخ له دې ورځې سره یو تلپاتې بېلګه وړاندې کړې ده؛ د روا مقاومت بېلګه او د دې حقیقت څرګندونه چې د خپل برخلیک ټاکنه د خلکو په ونډې او ملاتړ پورې تړلې دي.
