اووه څلوېښت کاله کېږي چې د داسې انقلاب لمر راختلی دی چې یواځې یې د سیاسی جغرافيې بڼه بدله نه کړه، بلکې د یو ولس هویت، فکر او کلتور یې په ژوره توګه بدل کړل . د ایران اسلامي نظام انقلاب ، چې د اهلبیت علیهمالسلام د لارې تر سیوري لاندې رامنځته سو، د تاریخ له څنډې راووته او د میلیونونو ایراني او غیر ایراني خلکو د ژوند منځ ته داخل سو. دې انقلاب د «نهکېږي» فکر له ولسه واخیست او د «کېدای سي» باور یې ژوندی کړ. دا انقلاب یوازې د واک بدلول نه وو، بلکې د داسې تمدن بیا راژوندي کېدل وو چې بنسټ یې پر عزت، ځانباوری ، انصاف او د زورواکو پر وړاندې پر درېدو ولاړ دی.
لیکوال: ز. نظری
۲۲ دلو ؛ د رڼا بریا پر تیاره، د پوهې بریا پر ناپوهۍ او د هوډ بریا پر ناهیلي
اووه څلوېښت کاله کېږي چې د داسې انقلاب لمر راختلی دی چې یواځې یې د سیاسی جغرافيې بڼه بدله نه کړه، بلکې د یو ولس هویت، فکر او کلتور یې په ژوره توګه بدل کړل . د ایران اسلامي نظام انقلاب ، چې د اهلبیت علیهمالسلام د لارې تر سیوري لاندې رامنځته سو، د تاریخ له څنډې راووته او د میلیونونو ایراني او غیر ایراني خلکو د ژوند منځ ته داخل سو. دې انقلاب د «نهکېږي» فکر له ولسه واخیست او د «کېدای سي» باور یې ژوندی کړ. دا انقلاب یوازې د واک بدلول نه وو، بلکې د داسې تمدن بیا راژوندي کېدل وو چې بنسټ یې پر عزت، ځانباوری ، انصاف او د زورواکو پر وړاندې پر درېدو ولاړ دی. په دې لیکنه کې، موږ د ایران د علمي او اقتصادي حیرانوونکو لاسته راوړنو او د هغې د هیله بخښونکو اغېزو پر مظلومو ملتونو، په ځانګړې توګه د همغږي افغان ولس، لنډه کتنه کوو او د دې انقلاب فرهنګي، سیاسي او تمدني اړخونو ارزونه کوو.
۲۲ د دلو ۱۳۵۷ د ایران او د اسلامي نړۍ په تاریخ کې یو بنسټیز بدلونیز پړاو دی. هغه ورځ چې یو ملت، د «حسیني مکتب» له اندونو راولاړ سوی، د «خپلواکۍ، ازادۍ او اسلامي جمهوریت» په غږ سره، د پردي د واک بار یی له خپلې غاړې لرې کړ او پر ځان د باور، عزت او د سپېڅلو دیني ارزښتونو پر بنسټ یې د خوځښت نوې مرحله پیل کړه. اسلامي انقلاب د رڼا ستر بدلون و؛ داسې رڼا چې د اهلبیت(ع) د کلتور له لمره خپره سوه او د ناهیلي او پر نورو د تکیې تیاره فضاوې یې روښانه کړې. دا انقلاب په رښتیا هم هغه څراغ و چې د علوي او حسيني کلتور څخه یې رڼا واخیسته او د عدالت غوښتونکي بشریت پر وړاندې یې نوې لار پرانیسته.
اسلامي انقلاب هغه د اهلبیت(ع) کلتور چې د طاغوت د واکمنۍ پر مهال له ټولنیز ژوند څخه څنډې ته سوی و، د ټولنې په ژوندی او فعال مرکز بدل کړ. د اربعین د سترو لاریونونو، د خدمت تمځایونه، د ایران په بېلابېلو سیمو کې د دیني غونډي ، له اړمنو سره د خلکو خپل په خوښه مرستې، او د حسيني او فاطمي دودونو ژوندی ساتل، د دې ستر کلتوري بدلون څرګند ثبوتونه دي. دا کلتور یوازې د دیني کړنو یوه ټولګه نه وه، بلکې د ورورولۍ، ځانتېرېدنې او یووالي روحيه یې د ایران په ټولنه کې ټینګه کړه. همدا روحيه د جغرافیایي پولو له تېرېدو سره، د ایران او افغانستان د خلکو ترمنځ ژوره اړیکه رامنځته کړه. هغه افغان ځوانان چې د ایران په اسلامي جمهوریت کې د دې کلتور تر اغېز لاندې روزل سوي، نن نه یوازې د اهلبیت(ع) د حرمونو ساتونکي دي، بلکې د ځانتېرېدنې او ورورولۍ د کلتور استازي هم ګڼل کېږي. دا ګډ کلتور د اسلامي امت د واحد هویت احساس پیاوړی کړی دی.
د ایران اسلامي انقلاب هغه فرهنګ مات کړ چې د ملتونو په منځ کې یې ناامیدي او پر ځان د باور له لاسه ورکول رامنځته کړي وو. شعار «موږ کولی سو» د دې ملت د خوځښت نښه وګرځېد. په علمي برخو کې ستر پرمختګونه، د علم د تولید دیارلس برابره زیاتوالی، د نړۍ د پنځلس مخکښو هېوادونو په ډله کې ځای نیول، اټومي ټکنالوژي او د بشپړ سونګۍ پړاو ته رسېدل، د توغندیو هوښیارول، په روغتیايي برخه کې پرمختللې ټکنالوژۍ لکه د بنسټیزو حجرو کارونه او د واکسینونو جوړول، نانو ټکنالوژي (په نړۍ کې اووم ځای)، فضایي ټکنالوژي، د ژوندي موجود د روزنې بریا او فضا ته د سپوږمکۍ لېږل، ټول د همدې ځانباورۍ څرګندې بېلګې دي. دا لاسته راوړنې د امریکا او لوېدیځو هېوادونو د ناعادلانه بندیزونو تر سخت فشار لاندې ترلاسه سوې دي. لکه څنګه چې یو افغان ځوان د دې مقاومت له لیدو وروسته ویلي وو: «کله مې ولیدل چې ایران د بندیزونو سره سره پرمختګ کوي، پوه سوم چې موږ هم کولی سو.» دا د ټولو ځپل شوو ملتونو لپاره د هیلهبخښونکي پیغام معنی لري.
اسلامي انقلاب د ایران ملي شتمني له بهرنیو ځواکونو او د شاهنشاهي د لاسپوڅي حکومت له تسلط څخه خلاصه کړه او د پراختیا او عامه هوساینې په لاره کې یې کېښوده. د انقلاب مخکې، د ایران اقتصاد پر نورو هېوادونو تکیه درلوده او د هېواد منابع غارت کېدي.
د انقلاب له بریا وروسته، د سیاسي خپلواکۍ په ترلاسه کولو او ځان بسیا کیدو په لور په حرکت سره، د ایران خلک وو چې پر خپلو منابعو واکمن سول. که څه هم تحمیلي جګړو او بندیزونو خلکو ته ستونزې پیدا کړې، خو په ایران کې ستر اقتصادي، صنعتي او علمي زیربناوې جوړې سوې.
د افغانستان وګړي چې په خپل تاریخ کې د بهرنیو ځواکونو لخوا د منابعو د غلا تریخه تجربه لري، د ایران د اسلامي انقلاب دغه ستره لاسته راوړنه په ښه توګه درک کولی سي. موږ امام خمیني (رح) او د ایران د ملت ستاینه کوو چې د امریکا پر استعمار یې مقاومت وکړ او د «لبیک یا خمیني» په ویلو سره یی ځان د بهرنیو له غلامۍ څخه آزاد کړ. دا د ټولو ځپل شوو ملتونو لپاره یوه لویه زده کړه ګڼل کیږي.
هغه رسنۍ چې د زورواکۍ او مخالفت له مخې کار کوي او کلونه کېږي د ایران د اسلامي انقلاب پر وړاندې منفي تبلیغات جوړوي، هېڅکله ونه توانېدې چې د ایران د ملت حیرانوونکي لاسته راوړنې پټي کړي. دوی علمي پرمختګونه له پامه غورځوي، ملي یووالی ردوي او هڅه کوي چې ناامیدي خپره کړي. خو د میداني واقعیتونو لکه د خلکو پرلهپسې ګډون په مختلفو صحنو کې، لکه د ۲۲ دلو ورځ او د کورنیو ټکنالوژیو مخ پر ودي او پرمختګ، د دې رسنیو تلپاتې رسوایي ښايي. اسلامي انقلاب خلکو ته وښودله چې «هغوی پخپله کولی سي راتلونکې جوړه کړي»، او دا د دې هېواد د دښمنانو د ناامیده کولو پروژې تر ټولو ستره ضربه ده.
د ایران اسلامي انقلاب يوازې يوه تاریخي پېښه نه ده؛ دا د یو «ژوندې خبرو اترو لارښود» او يو «د مقاومت بیلګه » ده. دغه انقلاب ثابته کړه چې عزت، خپلواکي او پرمختګ د دينې اصل لرونکي فرهنګ او د خلکو د هوډ په تکیه شونې دي. خلکو ته په ايران او نورو ځپل سوو ملتونو کې يادونه کېږي چې دغه لاسته راوړنې يو قیمتي امانت دی چې د شهيدانو په وینو ترلاسه سوی او د ساتنې لپاره يې هوښیاري، يووالی او په ځان د باور لارې دوام ته اړتیا لري. آزادو ملتونو ته، په ځانګړې توګه موږ افغانانو ته، بايد وويل سي: تاريخ ښودلې چې د استعمار زنځيرونه د ملتونو په ګډ هوډ ماتېږي. د ايران بیلګه موږ ته ښايي چې «نسي کېدای» يوه جوړه سوی کلمه ده د تسلیمۍ د دلیل لپاره. راتلونکې د هغو ملتونو دي چې پر خپل اصلي فرهنګ ټينګ ودریږي، پر خپل توان باور وکړي او اجازه ورنکړي چې زموږ منابع غارت کړل سي. د ایران اسلامي انقلاب د لارې څراغ دی؛ هم د ايران لپاره او هم د ټولو آزادو خلکو لپاره په نړۍ کې.
